در مورد احکام زندان و شلاق براي فعالين اول مه سنندج

این سیاست ضد انسانی رژیم را با اعتراض گسترده باید در هم کوبید

عبدل گلپريان

نهادهای قضایی حکومت اسلامي به خود جرئت  داده اند در برابر خواستهای کارگران، مجازات شلاق زدن فعالین اول مه سنندج را دوباره به میدان بیاورند.

در سال 86 یازده نفر از کارگران شرکت کننده در مراسم اول ماه مه به احکام شلاق توسط رژیم اسلامی حافظ سرمایه داران محکوم شدند که با اعتراضات گسترده ای از جانب اتحادیه های کارگری و افکار عمومی مردم در داخل و خارج روبرو شد وبا پيگيري اتحاديه آزاد كارگران ايران،سرانجام شاهرودی ناچار شد این احکام را لغو نماید.

دستگاه قضایی حکومت در ادامه همین سیاست يك بار ديگر و در سال ۸۷ اقدام به صدور این گونه احکام دوران بربریت بر علیه شرکت کنندگان اول ماه مه سنندج کرده است. رژيم اسلامي شیوا خیرآبادی و سوسن رازانی، هرکدام به 4 ماه زندان و 15 ضربه شلاق، غالب حسینی به 6 ماه زندان و 50 ضربه شلاق و عبدلله خانب را به 91 روز زندان و 40 ضربه شلاق به جرم شركت در مراسم روز جهاني كارگر محکوم کرده است.

جمهوری اسلامی و ابزار قضائیش همیشه کوشیده است که زشت ترین اعمال دوران بربریت و قرون وسطایی خود علیه کارگران و مردم آزادیخواه و معترض را به نرمی متعارف تبدیل کند. برای این از گور برخواستگان، شان و منزلت کارگر، حرمت و شخصیت انسانها و در کل انسانیت، هیچ معنا و مفهومی ندارد. آنچه که نزد این جانیان موضوعیت دارد آماده كردن شرايط برده وار براي مردم و شلاق زدن شریفترین انسانهایی است که از قبل دسترنج آنان دارند به حیات پر از نکبت و کثافت خود ادامه می دهند.

اسلام، حکومت اسلامی حافظ سرمایه، سود، دزدی، چپاول و با اتکا به اوباشان مسلحش، نیروهای اطلاعاتی، زندانها و عوامل جیره خوارش تنها بر بستر اهانت و بی حرمتی به شان و منزلت کارگران و زندانی کردن آنان و تحميل فقر و خفقان به کل شهروندان جامعه است که تا کنون قادر گشته است سرپا بماند.

جمهوری اسلامی و نهادهای سرکوبگرش به خود اجازه می دهند که روز جهانی کارگر را ممنوع کنند، به خود جرئت می دهند که کارگران و شرکت کنندگان اول مه را روانه زندانها کنند، کارگران را با همکاری کارفرمایان استثمارگر از کار بیکار نمایند، دستمزدهای زیر خط فقر آنان را ماهها پرداخت نکنند و در کنار اینها با ایجاد فضای رعب و وحشت و اعدامهای دسته جمعی در ملا عام می خواهند جامعه را به تمکین در مقایل این توحش و بربریت وادار نمایند. اما این تلاشها و این اهانتها عليه صدای حق طلبانه مردم بايد جواب سخت و درخوري بگيرد. با شلاق زدن و زنداني کردن کارگران، این حکومت توان خفه کردن صدای اعتراض میلیونها کارگری را که هر روزه  در مقابل نهادهای دولتی، اداره کار و در خیابانها بلند تر سر می دهند ندارد.

 برای کارگران، فعالین کارگری و مردم آزادیخواه نباید ذره ای قابل قبول باشد که به همین سادگی رژیم اسلامی این همه تحقیر و اهانت ها را به کارگران و فعالین کارگری روا دارد.

 در اوایل خرداد ماه مردم آزادی خواه و مبارز سنندج همگام با کارگران این شهر و خانواده زندانیان در پشتیبانی از کارگرانی که سال گذشته از طرف قوه قضائیه رژیم اسلامی به احکام شلاق و زندان محکوم شده بودند، توانستند با اعتراض و مبارزه خود، لغو حکم شلاق و زندان کارگران بازداشتی اول مه ۸٦ را به شاهرودی یکی از سرکرده های قاتلین مردم تحمیل کنند. این تلاش و این مبارزه یکی از تجارب بسیار مهم و موفقی بود. می توان با اتکا به همین اتحاد و این نوع از اعتراض، فعالین محكوم به زندان و شلاق را يك بار ديگر از زير اين احكام رهانيد. همان موقع خطاب به مردم گفتیم که این حرکت می تواند و باید سرآغاز تعرض مردم و کارگران به رژیم اسلامی برای آزادی زندانیان سیاسی و از جمله کارگران و فعالین بازداشتی اول مه باشد. تجارب مبارزه و اعتراض کارگران و مردم در سنندج در مقابل اذیت و آزار دم و دستگاه حکومت اسلامی این بار هم بخوبی قادر است که لغو احکام ضد بشری شلاق و زندان را که به جرم شرکت در اول مه صادر کرده است به این نهاد سرکوبگر دستگاه قضائیه تحمیل کند.  

این صحنه حاکم و محکوم را باید عوض کرد. بانیان و عاملین خانه خرابی مردم با زندان، شکنجه و شلاق، سنگسار و اعدام، تحمیل فقر و تنگدستی، اعتیاد و دهها درد و محنت دیگر به مردم باید پشت میز محاکمه قرار بگیرند. سران این حکومت مدتهاست صدای زنگ سرنگونی خود را شنیده اند. این بی حرمتی ها و افسارگسیختگی دوران بربریت  تنها تلاشهایی بی ثمر برای تداوم بقای آن است.

می توانیم و باید این احکام ماقبل قرون وسطایی را با مبارزه و اتحادی وسیع و قدرتمند به شکستی برای رژیم تبدیل کنیم. مردم و کارگران در سنندج نمونه های ارزشمندی از تلاش و مبارزه برای آزادی کارگران زندانی را از خود به نمایش گذاشته اند که قطعا این بار نیز با اتحاد و همبستگی و اعتراض وسیع و قدرتمند در مقابل زندان، دادگستری و دیگر نهادهای سرکوبگر آن باید خواستار تبرئه فعالين اول مه شده و اين احكام شلاق و زندان بايد بدون قيد و شرط لغو شوند.