از گوشه و کنار
پیام حمید تقوائی در محکومیت حکم شلاق علیه کارگر سدیکای شرکت واحد
شنبه, ۱۷ام خرداد, ۱۳۹۹  
اشتراک گذاری

شلاق کشیدن بروی کارگران نشانه زبونی حکومت است
بنا به اطلاعیه ای که سندیکای شرکت واحد اخیرا منتشر کرده است، جمهوری اسلامی رسول طالب مقدم از اعضای این سندیکا را به ٧۴ ضربه شلاق محکوم کرد و این حکم وحشیانه را به اجرا درآورد. جرم او شرکت در مراسم روز جهانی کارگر در سال ٩٨ بود. این گستاخی و توحش از سوی کارگران و توده مردم بی جواب نخواهد ماند. شلاق کشیدن بروی کارگران نشاندهنده ماهیت ضد کارگری یک حکومت فوق ارتجاعی است که تلاش میکند با توسل به اسلام و قوانین وحشیانه دوران بربریت جامعه را به بند بکشد. اما جامعه، کارگران و زنان و جوانان و اکثریت عظیم مردم از همان آغاز در برابر این توحش بپاخاسته اند.
جنبش کارگری با اعتراضات و اعتصابات بی وقفه اش و با برافراشتن پرچم اداره شورائی در مقابل حکومت اسلامی سرمایه داران قد علم کرده است و بهمراه کل جامعه با خیزشهای پیاپی و با خواست و شعار سرنگونی کل حکومت پاسخ محکم و کوبنده ای به جانیان حاکم داده است. جمهوری اسلامی دریائی از خشم و نفرت توده مردم را در برابر خود دارد و شلاق کشیدن بروی کارگران بیش از هر چیز نشانگر زبونی و درماندگی او است.
در شرایط حاضر حکومت به ضعیف ترین و رسواترین و بحرانی ترین موقعیت خود رانده شده است. ورشکستگی و فروپاشی کامل اقتصادی رژیم که هر روز شدیدتر و وخیم تر میشود، اعتصابات و اعتراضات بیوقفه کارگران و برآمدهای جنبش کارگری نظیر اعتصابات هپکو و هفت تپه و فولاد اهواز و مبارزات سراسری معلمان و بازنشستگان، خیرش توده ای در بیش از ١۵٠ شهر در آبان ماه سال گذشته، جنایت رسوای شلیک به هواپیمای مسافری و بدنبال آن اعتراضات کوبنده دیماه با شعار جمهوری اسلامی نابود باید گردد، و بالاخره اقدامات و سیاستهای ضد انسانی حکومت که عامل اصلی شیوع ویروس کرونا در ایران بود و فعال شدن نهدهای خودیاری مردمی برای مقابله با این وضعیت، جمهوری اسلامی را با بحرانی عمیق و همه جانبه مواجه ساخته است. تحولات زیر و رو کننده ای در راه است. جانیان حاکم این را بخوبی میدانند، و از همین رو با نگرانی از شورش گرسنگان صحبت میکنند و به یکدیگر هشدار میدهند. توسل آنان به احکام و مجازاتهای دوران بربریت تلاش عبثی برای جلوگیری از این روند است. اما حکومت با شلاق کشیدن بروی کارگران تنها سقوط خود را تسریع میکند. این احکام وحشیانه در ذهن توده مردم، کارگران و زنان و جوانان، ثبت میشود و چون باروت انفجارات اجتماعی آتی عمل میکند.
کارگران!
گستاخی حکومت میتواند و باید با اعتراض گسترده و کوبنده ای پاسخ بگیرد. میتوان و باید مجازات عصر حجری شلاق را مانند سنگسار عملا متوقف کرد. باید با خواست و شعار لغو مجازات شلاق و کلیه قوانین عصر حجری اسلامی بمیدان بیائیم. رسول طالب مقدم و همه کارگران زندانی و همه زندانیان سیاسی که جرمی بجز دفاع از خواستهای برحق خود ندارند باید فورا و بدون قید و شرط آزاد بشوند. بزرگداشت روز جهانی کارگر و تشکل و اعتصاب و اعتراض حق مسلم کارگران است و این خواستهای برحق را میتوانیم با مبارزه متحد و همبسته خود به حکومت تحمیل کنیم. دور نیست روزی که مبارزات ما بهمراه توده مردم به ستوه آمده از این وضعیت طومار کل جمهوری اسلامی را در هم بپیچد و این نظام را بهمراه سیستم قضائی و قوانین و مجازاتهای قرون وسطائی اش به جائی که به آن متعلق است، یعنی به موزه عصر توحش بسپارد.
پیروزی از آن ماست!
حمید تقوائی
١٣ خرداد ١٣٩٩، ٢ ژوئن ٢٠٢٠

انترناسیونال ۸۷۱

نسخه چاپی    
 
نظر دهید--(راهنما)
 

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.

  مطالب دیگر
  فیسبوک ما
 
 
 
حزب کمونیست کارگری ایران     /     سازمان جوانان کمونیست     /     کمیته کردستان حزب کمونیست کارگری     /     کمیته آذربایجان حزب کمونیست کارگری     /     تلویزیون کانال جدید

نشریه انترناسیونال     /     نشریه کارگر کمونیست     /     وبگاه منصور حکمت     /   وبگاه حمید تقوایی / آرشیو روزنه تا سال ۲۰۱۷

کمپین برای آزادی کارگران زندانی     /     نهاد کودکان مقدمند     /     کمیته بین المللی علیه اعدام     /     سازمان زن آزاد     /     کمیته دفاع از زندانیان سیاسی     /     فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی