عبدل گلپریان
افول حکومت اسلامی و جنبش اسلامی در عراق
جمعه, 30ام مهر, 1400  
اشتراک گذاری

“ائتلاف الفتح” متشکل از دارودسته گروه بدر هادی عامری سرکرده گروه حشد الشعبی به همراه جریان موسوم به صادقیون به سرکردگی قیس خزعلی سردسته گروههای مسلح عصائب اهل حق حزب الله که هر دو وابسته به حکومت اسلامی هستند به دلیل ریزش کرسی هایشان در پارلمان عراق، از هوادارن خود خواستند که در اعتراض به این شکست به خیابانها بریزند. در پاسخ به فراخوان سران این ائتلاف روز یکشنبه ۱۷ اکتبر در برخی شهرهای عراق، در بابل، ناحیه حسینیه در شمال بغداد و در میدان عدن در دروازه اصلی ناحیه کاظمیه شهر بغداد، طرفداران این ائتلاف با بستن شاهراههای اصلی اقدام به آتش زدن لاستیک کرده و ضمن اعتراض به این نتایج خواستار ابطال انتخابات شدند. نیروهای نظامی حکومت نیز منطقه سبز بغداد را برای جلوگیری از یورش طرفداران رژیم اسلامی به این منطقه در کنترل خود دارند و مانع از حضور این دارودسته ها به این منطقه شده اند. اکنون جریان بدر هادی عامری و صادقیون قیس خزعلی می گویند: “یا ابطال انتخابات یا افزایش کرسی های از دست رفته”. هیئت نظارت بر انتخابات عراق هم تحت هیچ عنوانی زیر بار قلدری این باندها نمی رود و گفته اند تنها به شمارش مجدد آرای مورد شکایت رسیدگی خواهند کرد. فعلا نمایش مضحک شکست خوردگان طرفدار رژیم اسلامی همچنان ادامه دارد. طرفدارانشان در مناطقی از خیابانها چادر زده اند. آنقدر پشتشان گرم است که می گویند: “از خوراک و امکانات خواب و استراحت به وفور در اختیار داریم. آنقدر می مانیم تا به خواسته هایمان ( افزایش کرسی های پارلمان ) برسیم”. این امکانات را البته رژیم اسلامی برایشان فراهم کرده است تا به این بهانه حتی مانع اعتراض مردم عراق علیه حضور دارودسته های حشدالشعبی و عصائب الحق و حزب الله شوند. مقتدی صدر و حلبوسی که دو حزب اصلی در کسب بیشترین کرسی های پارلمان عراق هستند گفته اند: “تحت هیچ عنوانی ابطال انتخابات صورت نخواهد گرفت”.

نسبت به انتخابات ۲۰۱۸ که هر دو گروه جمعا ۴۲ کرسی را در اختیار گرفته بودند، آراء آنها بشدت سقوط کرده است و بنا به نتایج نهایی و اعلام شده، ائتلاف بدر و صادقیون تنها موفق به کسب ۱۲ کرسی شدند. از سوی دیگر کسب ۷۳ کرسی توسط جریان سائرون مقتدی صدر آنهم در حالیکه بیش از هفتاد درصد مردم واجد شرایط آنرا تحریم و در رای گیری شرکت نداشتند، تنها به این دلیل ممکن شد که صدر با شعار خروج نیروهای خارجی از این کشور (از جمله جمهوری اسلامی) به میدان آمد.

طی سالیان متمادی گروه ها و دستجات وابسته به رژیم اسلامی با دخالت مستقیم در عراق و در همکاری با دیگر احزاب پارلمانی حاکم، زندگی مردم عراق را با تباهی، ناامنی، فقر و جنگ روبرو ساخته اند. در اکتبر ۲۰۱۹ قیام مردم عراق علیه احزاب عشیره ای اسلامی پارلمانی و دیگر سران حکومت از یک سو و از سوی دیگر علیه حضور دارودسته های رژیم اسلامی تا آنجا پیش رفت که نزدیک شد به این که کل بساط این جریانات را برچیند. احزاب حاکم بر این کشور با همکاری و دخالت مستقیم گروههای مسلح و تروریستهای حکومت اسلامی، از دستجات حشد الشعبی و تروریستهای قاسم سلیمانی گرفته تا گروههای عصائب اهل حق حزب الله تلاش کردند قیام مردم عراق را سرکوب کنند. مردم انقلابی عراق با شعار معیشت، منزلت، رفاه، امنیت و برقراری حکومتی سکولار و غیر دینی، میدان التحریر بغداد را به مدت بیش از یکسال به عنوان سنگر ادامه قیام و میادین دیگر شهرهای عراق را به کانون اعتراضات خود علیه احزاب و دستجات عشیره ای اسلامی تبدیل کردند و این مناطق را در دست داشتند. با شیوع ویروس کرونا به تدریج تا حدودی این تجمعات و تظاهرات فروکش کرد اما در سالگرد و گرامیداشت این قیام یعنی در اکتبر ۲۰۲۱ مردم باز هم حضور قدرتمند خود را به نمایش گذاشتند و بر تحقق خواستهای خود که در خیزش اکتبر ۲۰۱۹ برای آن جانفشانی کرده و هزینه دادند، بر آن پای فشردند و همچنان مصمم هستند. تمامی احزاب پارلمانی عراق در هراس از شعله ور شدن مجدد آتش زیر خاکستر و از سر گرفته شدن اعتراضات مردم، در برگزاری انتخابات زودرس یک صدا شده و آنرا برگزار کردند.

از سوی دیگر احزاب پارلمانی عراق، از سائرون مقتدی صدر و دولت قانون نوری مالکی گرفته تا حیدر عبادی و جریان سیستانی و دیگر احزاب کوچکتر، اختلافات عمیقی با هم دارند و این اختلافات تشکیل کابینه، دولت و انتخاب نخست وزیر را برای همه آنان با مشکل جدی روبرو ساخته است. هر یک از این احزاب می کوشند در دولت آینده سهم بالایی در پستهای حکومتی را نصیب خود سازند و اختلافاتشان عمدتا از این زاویه است که از خوان یغما سهم بیشتری نصیبشان شود اما در این نکته متفق القول هستند که اعتراض به نتایج انتخابات که از سوی احزاب وابسته به حکومت اسلامی به راه افتاده باید از مجاری قانونی دنبال شود نه تلاش برای ایجاد فضای نا امن در عراق. عصبانیت دیگر دارودسته های وابسته به رژیم اسلامی این است که مقتدی صدر بعد از به دست آوردن ۷۳ کرسی پارلمان بلافاصله اعلام کرد که اسلحه و تجهیزات تمام گروههای مسلح باید زیر نظارت دولت و ارتش عراق قرار گیرد و این هشداری به گروههای مسلح نظیر حشدالشعبی و عصائب الحق حزب الله وابسته به رژیم جمهوری اسلامی بود. اظهارات مقتدی صدر مقامات جمهوری اسلامی در تهران و بغداد را برآشفته کرد.

حال اگر ائتلاف صدر با برخی احزاب دیگر بجز جریان بدر و صادقیون، منجر به تشکیل کابینه جدید شود و موضوع خلع سلاح حشدالشعبی و عصائب الحق حزب الله را عملی سازند، به احتمال زیاد دارودسته های وابسته به جمهوری اسلامی تلاش خواهند کرد اوضاع داخلی عراق را به میدان جنگ و جفتک پرانی خود علیه مردم این کشور تبدیل کنند و اگر وضع به این منوال پیش برود آنان این ظرفیت مخرب را دارند که در آینده با عملیات بمب گذاری و ترور، اوضاع عراق را بدتر از آنچه که در دو دهه اخیر در همکاری با احزاب اسلامی عشیره ای حاکم بر سر مردم بوجود آورده اند رقم بزنند.

تنها نیرویی که می تواند جلو سناریوی جنگ در داخل عراق را بگیرد مردم این کشور هستند که رژیم مفلوک و درمانده اسلامی را به این حال و روز انداخته اند. تنها با به میدان آمدن قدرتمند مردم و پای فشردن بر افق و اهداف قیام اکتبر ۲۰۱۹ در شهرهای عراق مبنی بر کنار رفتن تمام احزاب و نیروهای عشیره ای اسلامی حاکم و خروج کامل تمامی باندها و دستجات رژیم اسلامی است که می توانند مانع از یک سناریوی سیاه دیگر در عراق شوند. اگر امروز دستجات و گروههای شیعی وابسته به جمهوری اسلامی در عراق دچار شکست، انزوا، ضعف و درماندگی شده اند، اگر در انتخابات اخیر پارلمان عراق ۲۷ کرسی را از دست داده اند، همه و همه به دلیل تعرض و خشم کوبنده مردم عراق علیه حکومت این کشور و خواست اخراج دارودسته های جمهوری اسلامی از عراق میسر شده و اکنون آنان را به این حال و روز انداخته است.

۲۰ اکتبر ۲۰۲۱

نسخه چاپی    
 
نظر دهید--(راهنما)
 

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.

 
 
 
حزب کمونیست کارگری ایران     /     سازمان جوانان کمونیست     /     کمیته کردستان حزب کمونیست کارگری     /     کمیته آذربایجان حزب کمونیست کارگری     /     تلویزیون کانال جدید

نشریه انترناسیونال     /     نشریه کارگر کمونیست     /     وبگاه منصور حکمت     /   وبگاه حمید تقوایی / آرشیو روزنه تا سال ۲۰۱۷

کمپین برای آزادی کارگران زندانی     /     نهاد کودکان مقدمند     /     کمیته بین المللی علیه اعدام     /     سازمان زن آزاد     /     کمیته دفاع از زندانیان سیاسی     /     فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی