عبدل گلپریان
آیا آموزش راه حل است؟ پیرامون قتل آتنا اصلانی
دوشنبه, ۲۶ام تیر, ۱۳۹۶  
اشتراک گذاری

انتشار خبر قتل آتنا اصلانی کودک هفت ساله پارس آباد اردبیل پس از آزار و اذیت جنسی او، واکنش‌های بسیاری  در میان مردم، شبکه های اجتماعی و همچنین برخی از مقامات حکومت اسلامی را به دنبال داشته است..

شاخص ترین این واکنشها عبارت بوده است ازاینکه: الهام فخاری، عضو پنجمین شورای شهر تهران، در حساب توئیتر خود نوشته است: «باید مسائل جنسی به کودکان آموزش داده شود تا اگر اتفاقی برایشان افتاد بدون خجالت کشیدن با خانواده‌هایشان در میان بگذارند».

کانون صنفی معلمان نیز در بیانیه‌ای خواستار آموزش بهداشت، سلامت جنسی و توانمند سازی کودکان در برابر آزارهای جنسی شد. برخی از مردم پارس آباد خواستار اعدام فرد قاتل شده اند. و بالاخره کاربدستان امور قضایی اعلام کرده اند که در صورت صدور حکم اعدام برای فرد قاتل، او را در ملا عام خواهند کشت.

هر کدام از موارد فوق را میتوان بطور جداگانه مورد بررسی قرار داد. اظهارات الهام افتخاری و همچنین مضمون بیانیه کانون نویسندگان یک نسخه را برای علاج چنین وقایع تلخ و دردناکی توصیه کرده اند. قطعا تلاش برای تحمیل آموزشهای اولیه و ابتدایی کودکان در مراحل پیش دبستانی و بعد از آن به دولت و حکومت اسلامی، خواسته ای بحق است اما چنین طرحی در قاموس حکومت اسلامی و قوانین این حکومت تاکنون معنا و مفهومی نداشته است. حتی اگر چنین مطالبه ای برای آموزش در دستور سیستم آموزشی هم قرار بگیرد باز هم جامعه اسلام زده در مقابل چنین رخدادهایی مصونیت ندارد. آیا از حکومتی که قداره بندانش با پلمب کردن مراکز و دفاتر حمایت از کودکان که توسط فعالین اجتماعی اداره میشوند، میتوان انتظار داشت که نظام آموزشی سالم در خدمت جامعه و کودکان قرار گیرد؟

چنین توقعی میتواند یک مطالبه باشد نه راه حل. در نظام جمهوری اسلامی نمیتوان چنین مطالبه ای را در کنار دهها خواست و مطالبه دیگر بعنوان راه حل برای پایان دادن قتل و جنایت دانست. الهام افتخاری میگوید کودکان را آموزش دهید اما از آنطرف میگوید “اگر اتفاقی برایشان افتاد بدون خجالت کشیدن با خانواده هایشان در میان بگذارند”. اگر قرار باشد اتفاقی برای دخترانی چون آتنا بیافتد آیا کشتن شان به آنها مجال این را خواهد داد که بدون خجالت با خانواده هایشان در میان بگذارند؟ آیا صرف آموزش برای کنار زدن خجالت کشیدن میتواند اثرات روحی، روانی و مخربی که در ذهن کودکان تا آخر عمرشان بر جای میگذارد را برطرف کرد؟

بنابراین در صورت دادن هر نوع آموزشی به کودکان که باید داده شود اما واقعه ای که رخ میدهد و جان کودک معصوم را میگرد، هیچگاه فرصت بازگو کردن آنرا به خانواده و هیچ کسی را نخواهد داد. این گونه سطحی نگری که میتواند یک مطلبه و خواست جامعه باشد نه راه حل، بنوعی ریختن آب پاک بر دستان قاتل اصلی یعنی نظام جمهوری اسلامی، سران و کاربدستانش است که میلیونها خانواده همچون خانواده آتنا را در شرایط فقر و تنگدستی  بوجود آورده است.

از طرف دیگر آندسته ازمردم خشمگین و ناراحت پارس آباد اردبیل که با تقاضای صدور حکم اعدام برای قاتل میکوشند مرهمی بر زخم وارد شده که در حکومت اسلامی امری هر روزه و نهادینه شده است بگذارند، آیا خواسته یا ناخواسته بر قانون قصاص و آدمکشی حکومت اسلامی صحه نمیگذارند؟

مقامات قضایی حکومت طی نزدیک به چهار دهه با بافتن طناب دار و ساختن چهار پایه برای اجرای قتل عمد دولتی و برای ساکت کردن خشم و اعتراض هر روزه مردم عاصی و بتنگ آمده از وضع موجود، چنین وقایع دردناکی را برای زهر چشم گرفتن از جامعه به فال نیک میگیرند تا آمار اعدام هایش را از آنچه که هست در خدمت به بقای خود و تداوم قتل و جنایت بالاتر ببرند. این واقعه در نظام جمهوری اسلامی اولین بار نیست که رخ داده است و تا زمانیکه این بختک اسلامی بر سر قدرت باشد همچنان ادامه خواهد داشت.

آنچه که در رابطه با قتل آتنا و آتناها میتوان گفت این است که فقر تحمیل شده به خانواده او و اینکه کودکانی با رقم میلیونی سرنوشت و زندگی فلاکتباری همچون آتناها را در خیابانها تجربه میکنند، بدلیل وجود ساختار و قوانین اسلامی این حکومت است که به چنین سرنوشتی دچار شده و میشوند.

جامعه ایران نزدیک به چهار دهه است از قبل وجود این حکومت به یک بیماری مضمن دچار شده که میلیونها کودک خیابانی، کارتن خواب، کودکان کار و معتاد را از خود بیرون داده است. قاتل آتنا نیز خود یکی از قربانیان سیستم و نظامی است که امثال لمپن هایی چون سعید طوسی ها را در راس حکومت تولید میکند. در حکومت اسلام که فتوای بنیان گذارش گرفتن رابطه جنسی با دختر شیرخواره و تجاوز به دخترخوانده و دختران بی پناه زیر سن قانونی ( تحت عنوان ازدواج ) باشد، کماکان شاهد و ناظر این دست از قتل و تجاوز به کودکان خواهیم بود.

قاتل اصلی این پرونده و هزاران مورد دیگر که ممکن است اخبار آن به بیرون درز نکره باشد و در آینده رخ دهد، سیستم، قوانین و موازینی است که توسط سران و کاربدستان جمهوری اسلامی وضع و اعمال میشوند.

باید تلاش کرد که آموزش های متعدد مطابق با استانداردهای جهانی در مدارس بعنوان خواست و مطالبه  تدریس شود اما صرف این آموزشها تضمین کننده پایان یافتن و حتی کاهش قتل و تجاوز به کودکان نیست. اعدام قاتل آتنا هم  راه حل نیست بلکه اقدامی برای بازتولید هر چه بیشتر قتل و جنایت در جامعه است.

تنها راه، پایان دادن به این معضل دردناک اجتماعی و صدها درد و رنج دیگر در جامعه، جارو کردن نظام سراپا فاسد و گندیده اسلامی و برقراری جامعه ای سالم، مدرن و انسانی است که میتواند تضمین کننده امنیت، حرمت و کرامت انسانی مردم بویژه کودکان باشد.

 

۲۶ تیر ۹۶

۱۷ ژوپن ۲۰۱۷

نسخه چاپی    
 
نظر دهید--(راهنما)
 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

 
 
 
حزب کمونیست کارگری ایران     /     سازمان جوانان کمونیست     /     کمیته کردستان حزب کمونیست کارگری     /     کمیته آذربایجان حزب کمونیست کارگری     /     تلویزیون کانال جدید

نشریه انترناسیونال     /     نشریه کارگر کمونیست     /     روزنامه ژورنال     /     وبگاه منصور حکمت     /   وبگاه حمید تقوایی

کمپین برای آزادی کارگران زندانی     /     نهاد کودکان مقدمند     /     کمیته بین المللی علیه اعدام     /     سازمان زن آزاد     /     کمیته دفاع از زندانیان سیاسی     /     فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی

 درباره روزنه  تماس با ما  خوراکها روزنه قدیمی Rowzane.com