نسان نودینیان
همراه مادران، برای آزادی کارگران زندانی و زندانیان سیاسی!
چهارشنبه, ۱ام خرداد, ۱۳۹۸  
اشتراک گذاری

خلاصه چند خبر از دستگیریها و اعتراضات به آنها چنین است:

* “هفته گذشته جلسه رسیدگی به اتهامات اسماعیل بخشی، سپیده قلیان، امیر امیرقلی، ساناز اله یاری و امیر حسین محمدی فر تحت عنوان آخرین دفاع در شعبه ٧ بازپرسی دادسرای اوین برگزار شد. همزمان طی احضاریه‌های جداگانه‌ای از علی نجاتی و عسل محمدی خواسته شده است طی ۵ روز آینده در محل دادسرا حاضر شوند.”

* “خبر احضار علی نجاتی، عضو هیئت مدیره سندیکای کارگران شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت تپه به این دادسرا جهت اخذ آخرین دفاعیات منتشر شد”.

* “عسل محمدی نیز جهت حضور در دادسرا احضار شده است.”

* سارا شقاقی مادر ناهید شقاقی بعد از سه روز بی‌خبری از فرزندش می‌گوید: “سه روز است دخترم را برده‌اند و خبری از او ندارم. من نگران دخترم هستم. کجای دنیا دفاع از حقوق زنان، سوادآموزی و کمک به زلزله زده و سیل زده جرم است”. ناهید شقاقی، فعال حقوق زنان روز چهارشنبه ٢۵ اردیبهشت‌ماه ٩٨، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ٢٠٩ زندان اوین منتقل شده است.

* احترام شکوری مادر ناهید خداجو میگوید: “ناهید خداجو، دختر من، دختر خوب، دختر مهربان، دختر مردم دوست، دختر خانواده دوست هیچ کار خطایی نکرده ، روز ١١ اردیبهشت رفته دم مجلس مثل همه مردم، چون خودش کارگره، از حق کارگر و از حق خودش دفاع کرده… من از مردم تقاضا دارم بیایند از این بچه هایی که دستگیر شدند حمایت کنند تا بچه های ما که هیچ خلافی نکرده اند آزاد شوند” ناهید خداجو عضو هیئت مدیره اتحادیه آزاد کارگران در روز جهانی کارگر در مقابل مجلس بازداشت و به زندان اوین منتقل شد و تاکنون در بلاتکلیفی بسر میبرد”.

 

امنیتی کردن فعالیت در عرصه های کارگری، اجتماعی و صنفی قدمت طولانی دارد. در چند سال گذشته با عروج نسل تازه ای از فعالین زنان، کارگران و معلمان و نهادهای مدافع حقوق کودک و زیست محیطی و نویسندگان، نهادهای امنیتی و اطلاعاتی حکومت اسلامی، مانند همه دیکتاتوریهای سرکوبگر، هر تلاش و اعتراض کارگران و معلمان و سایر بخشهای جامعه در دفاع از حقوق پایه ای خود را “اخلال در امنیت ملی” میخوانند و با تعقیب و بازداشت و زندان و شکنجه و اعدام پاسخ میدهند. در شرایط کنونی که از یکسو جمهوری اسلامی در بحران عمیق سیاسی و اقتصادی قرار گرفته و همچنین جدال لفظی آمریکا و جمهوری اسلامی و تبلیغات جنگی فضای جامعه را احاطه کرده، و از طرف دیگر از دی ماه ٩۶ باینسو اعتراضات کارگران و مردم وارد فاز جدیدی شده و هر روز بر تعداد اعتصاب و تجمع های نارضایتی افزوده میشود و توده وسیعی از مردم در شهرها و کارخانه و مراکر تولیدی در مبارزه ای دائمی و بی وقفه صف بندی کرده اند، سیاست دستگیری فعالین و سخنگوهای فعالین زنان، کارگران و معلمان و نهادهای مدافع حقوق کودک و زیست محیط و نویسندگان ادامه دارد.

 

“اخلال در امنیت” بهانه و پاپوش قانونی است که اساس پرونده سازیهای حکومت علیه کارگران و معلمان وهمه زندانیان سیاسی را تشکیل میدهد. این سیاست ادعائی است آشکارا پوچ، ضد آزادی بیان و ضد صدای آزادیخواهی و برای سرکوب و بستن صداهای اعتراض به نابرابری، گرانی، پرداخت نکردن دستمزدها و فقر و ناامنی معیشتی. اتهام “اقدام علیه امنیت ملی” وصله ناروائی است که به کارگران و معلمان و هر انسان مزدبگیر معترض به شرایط فلاکت بار زندگی اش، زده می شود، یک ابزار مرعوب کردن جامعه است که با ایجاد فضای ترس و وحشت سعی در خفه کردن صدای حق طلبی و ممانعت از بروز اعتراضات دارد. کارگران و معلمان و فعالین زیادی هم اکنون به خاطر اعتراض به پایین بودن دستمزد یا نپرداختن دستمزدشان، و اعتراض به گرانی و امثال آن با همین اتهامات مسخره “اقدام علیه امنیت ملی”، “اخلال در نظم” و غیره محکوم شده و علیه آنها پرونده های قضائی باز شده و یا حکم زندان گرفته اند.

 

این اتهامات در واقع نفی حق آزادی بیان و نفی حق اعتصاب و اعتراض در جامعه است. بنابراین واضح است که منظور این رژیم از “امنیت ملی”، همان حفاظت از منافع یک مشت سرمایه دار است در ازای تباهی و به ورطه نابودی سوق دادن اکثریت جامعه. از اینرو حکومت اسلامی سرمایه و دولت بعنوان ابزار حاکمیت اتهام “اخلال در امنیت” را علیه جبهه کارگران و مردم  بدست گرفته است. فقط محصول یک قلم از نتایج این سیاست ضد انسانی اینست که ده ها نفر از سخنگویان و فعالین زنان، کارگران و معلمان و نهادهای مدافع حقوق کودک و زیست محیط و نویسندگان را به زندان انداخته و طبق خبر این ستون هر روز به بهانه ای  ناهید خداجو، جعفر عظیم زاده، فرهاد شیخی، علی نجاتی،  بهنام ابراهیم زاده، اسماعیل بخشی، سپیده قلیان، امیر امیرقلی، ساناز اله یاری و امیر حسین محمدی فر و … مورد بازجویی و اتهامات واهی و محکومیتهای چند ساله قرار میگیرند. کارگران و مردم هم چاره ای جز مقابله با این توحش حکومت ندارند، و هر روز بشیوه های مختلفی علیه سیاست توطئه گرانه “اقدام علیه امنیت ملی” می ایستند و لغو این اتهامات به پروژه سیاسی ــ مطالباتی فعالین کارگری، معلمان و زندانیان سیاسی تبدیل شده است!

 

در چند روز گذشته تجمعهای اعتراضی برای آزادی دستگیر شدگان مراسم روز کارگر و تجمع اعتراضی معلمان در ١٢ اردیبهشت ٩٨ برگزار شده. خانواده دستگیر شدگان با حمایت و دخالت فعالین کارگری و معلمان مناسبترین کانونهایی هستند که میتوانند در ظرفیت فراخوان دهنده آکسیون های اعتراضی ابراز وجود کنند. خانواده ها میتوانند در اشکال مختلف متحد شوند و کیفرخواست اعتراض به دستگیری ها را از طریق سازماندهی میتینگ و تجمعات دنبال کنند. راه چاره اساسی و بُرا برپایی تجمع های بزرگ و کوبنده است.

 

پیام ویدئویی مادر ناهید خداجو در میدیای اجتماعی فراخوان روشن و ردادیکالی خطاب به خانواده های دستگیر شده و کسانی است که امروز با تلاشهایشان و با تجمع های اعتراضی و با فراخوانهایشان برای آزادی کارگران و معلمان زندانی مبارزه میکنند. خانم احترام شکوری مادر ناهید خداجو از حرمت و کرامت ناهید بعنوان کارگر دفاع میکند، و شجاعانه در سنگر مبارزه علیه امنیتی کردن فعالیت ناهید، علیه اخاذی و وثیقه های ضد انسانی و میلیونی ایستاده است. حضور مادر پروین محمدی، مادر آناهیتا، مادر سارا شقاقی، اسماعیل بخشی، ستار بهشتی، سپیده قلیان و ده ها مادر و وابستگان دور و نزدیک کارگران، معلمان و زندانیان سیاسی همرا با توده وسیعی از فعالین کارگری و اجتماعی حرکت نوین اعتراضی است که قابل برگشت نیست. این حرکت نمادین و اعتراضی که از دیدار با خانواده های دستگیر شدگان شروع شده امروز تبدیل به تجمعات اعتراضی در مقابل زندانها و فراخوانهای ویدئویی در میدیای اجتماعی شده است. پیامهای ویدئویی مادر پروین محمدی، ناهید خداجو و اقدام  برجسته روز ۲۹ بهمن٩٧ خانواده اسماعیل بخشی رهبر محبوب کارگران نیشکر هفت تپه همراه با جمعی از کارگران این مجتمع در اعتراض به ادامه بازداشت او در مقابل دادگستری شوش  دستاوردهای زنده اعتراض و عکس العمل اجتماعی است که باید بدست گرفته شود و به تعداد این اقدامات اضافه کرد.

 

امروز جدال مردم با جمهوری اسلامی و نهادهای امنیتی آن عمیقتر از همیشه شده است. از یک طرف دولت و هیئت حاکمه با بدست گرفتن اتهام “اخلال در امنیت” برای  حفاظت از نظام اسلامی سرمایه دست به هر جنایت و عمل ضد انسانی و کثیفی میزنند، و در جبهه مقابل کارگران و مردم معترض سنگرهای خودشان را در اشکال مختلف اعتراضی و مبارزراتی میسازند. امروز با دست زدن به تجمعهای مداوم برای آزادی دستگیر شدگان، با بمیدان آمدن مادران شجاع و مبارز کارگران و معلمان و دیگر زندانیان سیاسی و فراخوانهای آنها صدای اعتراض وسیعتر شنیده میشود و در نهایت علیه سیاست کثیف و ضد انسانی وثیقه و اخاذی و دزدی نهادهای امنیتی وارد کارزاری جدید میشویم در ادامه کارزارهای تاکنونی علیه امنیتی کردن فعالیتهای کارگران و معلمان و عرصه های اجتماعی و علیه سیاست شکنجه و اعتراف.*

کارگر کمونیست ۵۷۳

نسان نودینیان

٣١  اردیبهشت ١٣٩٨

 

 

نسخه چاپی    
 
نظر دهید--(راهنما)
 

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.

  از همین نویسنده
 
  فیسبوک ما
 
 
 
حزب کمونیست کارگری ایران     /     سازمان جوانان کمونیست     /     کمیته کردستان حزب کمونیست کارگری     /     کمیته آذربایجان حزب کمونیست کارگری     /     تلویزیون کانال جدید

نشریه انترناسیونال     /     نشریه کارگر کمونیست     /     وبگاه منصور حکمت     /   وبگاه حمید تقوایی / آرشیو روزنه تا سال ۲۰۱۷

کمپین برای آزادی کارگران زندانی     /     نهاد کودکان مقدمند     /     کمیته بین المللی علیه اعدام     /     سازمان زن آزاد     /     کمیته دفاع از زندانیان سیاسی     /     فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی

 درباره روزنه  تماس با ما  خوراکها روزنه قدیمی Rowzane.com