این گزارش تکان دهنده خبرگزاری ایلنا را بخوانید:

اکبر بیگری دادستان جمهوری اسلامی ایران در استان همدان در غرب ایران خبر داد که در زندان مرکزی شهر همدان دست پنج نفر را به اتهام سرقت قطع کرده اند. به گفته این دادستان "حکم این پنج نفر روز ٢٢ ژوئیه (٣١ تیرماه ٨٩) به منظور اجرای حدود الهی و درس عبرتی برای دیگران اجرا شده است. میانگین سن این افراد بالای ۲۵ سال بوده و نتوانسته اند رضایت شاکیان را برای تخفیف مجازاتشان به دست بیاورند. اتهام این افراد دزدی احشام، اتومبیل، وجه نقد، طلا و لوازم برقی بوده است". او اضافه میکند که "دستی که به سرقت عادت کرد و موجب آزار مردم شد، بر اساس دستور الهی باید قطع شود". و انتقاد میکند که چرا این حکم در جلو چشمان مردم و علنی اجرا نشده است و میگوید: " اجرای حدود الهی از یک سو زمینه ای برای آمرزش گناهان شخص و از سوی دیگر به منظور عبرت دیگران و ایجاد امنیت و آسایش عمومی اجرایی می شود، بنابر این باید در راستای اجرایی کردن آن در میان مردم اقدام شود." او انتقاد میکند که چرا این حکم در داخل زندان و نه در میان مردم اجرا شده و دلیل اینرا اینطور توضیح میدهد: "در طول تاریخ ملت شیعه (منظور دولت جمهوری اسلامی است) مظلوم واقع شده و استکبار جهانی از اجرای این حکم سوء استفاده می کند و ادعا دارد که ایران حقوق بشر را رعایت نمی کند اما مکتب حیات بخش شیعه برای انسانها حرمت قائل بوده و حقوق شهروندان را محترم می داند به همین دلیل برای هر سرقتی حکم قطع ید را صادر نمی کند و ١٦ شرط را برای قطع ید در نظر گرفته است. این پنج نفر شرایط لازم برای قطع دست را داشته اند".

مردم ایران از این اعمال وحشیانه هرچند شدیدا خشمگین میشوند اما تعجب نمیکنند. سی و یک سال است جمهوری اسلامی شکنجه میکند، اعدام و سنگسار میکند، چشم در میاورد و دست قطع میکند. جمهوری اسلامی تعداد نه چندان کمی زنان حامله را به جرم مخالفت سیاسی در دهه هشتاد اعدام کرده است. رهبران جمهوری اسلامی و روسای زندانهای سیاسی، به زندانبانان و شکنجه گران خود امکان داده اند که طبق قوانین اسلام به بسیاری از دختران قبل از اعدام تجاوز کنند و پس از اعدام یک جعبه شیرینی بعنوان هدیه عروسی به والدین داغدار آنها بدهند تا آنها را خرد کنند. حتی توصیف این جنایات ساده نیست. مجروحین زیادی را در دادگاه های یک دقیقه ای و در حالیکه از بیمارستان با برانکار بیرون کشیده اند اعدام کرده اند. حتی هزینه گلوله ها را از خانواده های فعالین سیاسی که در دهه شصت اعدام کرده اند، طلب کرده اند. کارگری را که در اول مه شرکت کرده شلاق زده اند. به زنانی که حجاب اسلامی را نخواسته اند با پونز چادر را به سرشان چسبانده و بارها به صورت آنها اسید پاشیده اند. هر ساله طبق آمار دولتی بیش از یک میلیون زن را که حاضر به رعایت کدهای اسلامی نیستند تهدید یا دستگیر یا جریمه کرده اند.

اینها گوشه واقعا بسیار کوچکی از جنایاتی است که جمهوری اسلامی مدام در طول ٣١ سال حاکمیت خود مرتکب شده است. اگر چیزی تغییر کرده است از یکطرف توازن قوا در ایران است که مردم ترسشان ریخته و همه جا دست به اعتراض و اعتصاب میزنند، از طرف دیگر در سطح بین المللی، اخبار جنایات رژیم و مبارزه مردم به گوش جهانیان میرسد و مردم ایران حامیان بسیار یافته اند. میلیونها انسان شریف و آزادیخواه در قاره های مختلف جهان صمیمانه خود را کنار مردم ایران قرار داده اند. مردم ایران راهی جز سرنگونی این حکومت و محاکمه عادلانه و علنی سران آنرا ندارند. امروز شرایط سرنگونی این حکومت فراهم شده است. رژیم در داخل در بحران عمیق ، اقتصادی، و سیاسی و ایدئولوژیک دست و پا می‌زند، و در سطح جهانی روز به روز منزوی‌تر می‌شود. مردم حتی جنایات تروریستی مانند قطع دست ۵ نفر در شرایط کنونی را به درست نشانه ترس و استیصال آن می‌دانند. مردم بارها این رژیم خونریز را به عقب نشینی وادار کرده اند و دیگر هیچ قدرتی مانع پیشروی آنان نیست. کمترین انتظار مردم ایران از مردم جهان حمایت قاطع آنان و وادار کردن دول جهان به انزوای کامل بین المللی این رژیم است. با سرنگونی جمهوری اسلامی نه فقط مردم ایران که مردم دنیا نفس راحتی خواهند کشید.