گفت و گو
“حقوق شهروندی” روحانی، بیانیه “حقوق بشر”: نقد ما! (١)
شنبه, ۱۱ام دی, ۱۳۹۵  
ali-javadi
اشتراک گذاری

انترناسیونال ۶۹۳

این گفتگو بر مبنای برنامه تلویزیونی برای یک دنیای بهتر تهیه شده است.

محمود احمدی: ١٠ دسامبر سالروز بیانیه جهانی حقوق بشر بود. این بیانیه برای اولین در سال ١٩۴٨ در پاریس حقوق جهانشمول انسانها را تصویب کرد. همچنین اخیرا دولت روحانی هم بیانیه “حقوق شهروندی” خودش را تدوین کرده است. و در این چهارچوب مطرح میکنند که بیانیه حقوق بشر یک بیانیه غربی است و هیچ نقش و نگرشی از اسلام در این بیانیه موجود نیست و به این اعتبار بر علیه انسانهایی است که در این جوامع زندگی میکنند. نظر شما چیست؟

علی جوادی: البته ناسیونالیستهای دو آتشه این تذکررا به شما خواهند داد که پیش از بیانیه حقوق بشر، استوانه کورش حقوق شهروندان را تدوین کرده بود و به این اعتبار اولین بیانیه حقوق بشربود؟! جالب است، بیانیه حقوق بشر در دوران ارباب و رعیتی و برده داری؟ این هم گوشه ای از تحریف کودنانه تاریخ توسط ناسیونالیستها است. بعلاوه باید تاکید کنم که اولین بیانیه ای که حقوق شهروندان را بطور جامعه مطرح کرد، بیانیه حقوق انسانها در پس پیروزی انقلاب کبیر اکتبر بود.

اما در مورد سئوالتان و نقد اسلامیستها به آن، اتفاقا این یک نقطه قوت بیانیه “حقوق بشر” پاریس است که خوشبختانه بویی از اسلام نبرده است. اسلامی نیست. فلسفه اسلام، نگرش و دیدگاههای کثیف اسلام جایی در آن ندارد و اسلام مبنای حقوق شهروندی در این بیانیه نیست. از طرف دیگر در این بیانیه اثری از نگرش و فلسفه مسیحیت و یا هیچ مذهب ضد انسانی دیگری هم نیست. و بهمین اعتبار پیشرفت مهمی نسبت به “حقوق انسان” در جوامع اسلام زده و یا مسیحیت زده و هر حکومتی است که منشاء خود را از ماورالطبیعه و الهیات و یا اشرافیت و خون و امثالهم میگیرد. در این جوامع اصولا انسان فاقد هر گونه حق و حقوقی است.

محمود احمدی: آیا در این بیانیه حقوق معتقدین به اسلام و مذاهب مختلف برسمیت شناخته شده است؟ یا نقدشان پوچ و تو خالی است؟

علی جوادی: نقدشان پوچ و تو خالی است. اتفاقا آزادی مذهب یکی از مفاد بیانیه سی ماده ای حقوق بشر است. انسان انسان است، مستقل از باور یا عدم باور به هر مذهب و ملیتی. بیانیه جهانی “حقوق بشر” به این اعتبار که شهروند جامعه را دارای حقوق تعریف شده ای مستقل از تعلقات و باورهای مذهبی میداند، یک دستاورد بشر در جوامع غربی است. ببینید اسلامیستها به دنبال حقوق ویژه برای جریانات و دار و دسته های اسلامیستی در این جوامع هستند. حتی فرد معتقد به خرافه و مذهب اسلام، فرد مسلمان، در جوامع اسلام زده فاقد کمترین حقوقی است. بعلاوه تقسیم جامعه به مسلمین و غیر مسلمین و کافرین و مشرکین یک تقسیم بندی و دیدگاه کثیف و ضد انسانی است.

محمود احمدی: به منشور حقوق شهروندی روحانی بپردازیم. چه دلایل سیاسی و اجتماعی باعث تدوین و اعلام این بیانیه شده است؟

علی جوادی: تدوین “حقوق شهروندی” یکی از وعده های مضحکه انتخاباتی این جریان بود. و اکنون که چند ماه پیش از دور جدید این مضحکه اسلامی است، باز با بوق و کرنا به راه افتاده اند. همان اهداف پیشین را دقیقا در دوره جدید این معرکه اسلامی مد نظر دارند. بعلاوه تدوین این بیانیه واکنشی به تعرضات جناح راست و خامنه ای، در راس حکومت آدمکشان اسلامی، است. دارند تلاش میکنند که لشگرکشی کنند، نیرو جمع کنند و در مقابل جناح مقابل ایستادگی کنند. اساس مصرف و کاربرد این بیانیه در دعوای بی پایان جناحهای رژیم اسلامی است. دارند تلاش میکنند تا توازن قوا را به نفع جناح خود تغییر دهند. از طرف دیگر دارند از قرار سوت آغاز کمپین مضحکه انتخاباتی جناح خود را میزنند.

محمود احمدی: فکر میکنید که این منشور در صورت تصویب چه تاثیری در زندگی مردم می تواند داشته باشد؟

علی جوادی: ببینید هر درجه اعلام پایبندی به هر ذره از حقوق شهروندان از جانب هر جناحی از رژیم، حتی پوچ و تو خالی، از جانب مردم سرنگونی طلب، از جانب مردمی که میخواهند سر به تن رژیم اسلامی نباشد، اینطور تلقی خواهد شد که میتوانند از این تظاهر به حقوق شهروندان برای تعمیق شکافهای رژیم و به عقب راندن و سوق دادن رژیم به طرف پرتگاه سرنگونی استفاده کنند. فشار بر جمهوری اسلامی را افزایش دهند. و از این رو خواستها و مطالبات انسانی و آزادیخواهانه و برابری طلبانه خودشان را مطرح کنند. البته این به این معنا نیست که این بیانیه باعث ایجاد توهم به این جناح از رژیم در صفوف مردم سرنگونی طلب خواهد شد. خیر! مردمی که نزدیک به چهار دهه در زیر دست و پای این حکومت سیاه مذهبی روزگار سیاهی را از سر گذرانده از هر شکاف و تظاهر این رژیم برای عقب راندن حکومت و طرح مطالبات خود استفاده خواهند کرد. همانطور که در دوران دوم خرداد مردم از پروژه دوم خرداد برای عقب راندن جناح راست و کل رژیم اسلامی استفاده کردند و ما شاهد اعتراضات گسترده ای در ١٨ تیر ٧٨ بودیم که اساسا بنیادهای رژیم اسلامی را به لرزه در آورد. ١٨ خرداد ٧٨ سرآغاز ابراز وجود توده ای مردم سرنگونی طلب بود. این مکانیسم رابطه مردم در قبال تظاهر جناحی از رژیم اسلامی به ذره ای از حقوق شهروندی مردم در جامعه است.

محمود احمدی: ملی اسلامیون به شما خواهند گفت که به این اعتبار مردم باید از این منشور حمایت کنند. پاسخ شما چیست؟

علی جوادی: بهیچوجه، بهیچوجه، مردم نباید از این منشور دفاعی بکنند.  برعکس باید در عین حال اهداف واقعی آن را افشاء و نقد کنند. این بیانیه ای برای تحکیم موقعیت جناح اعتدال طلب و اصلاح طلب حکومتی در قبال مردم و جامعه است. بیان واقعی ذره ای از حقوق و موقعیت مردم و شهروندان در جامعه نیست. ملاک جامعه نه گفته ها بلکه واقعیت عملی و مادی حکومت در جامعه است. ببینید کسانی که این بیانیه را تدوین کرده اند، در راس قوه مجریه یکی از جنایتکارترین حکومتهای دوران معاصر قرار دارند. زندانها و دستگاه امنیت و اطلاعات رژیم را رهبری و هدایت کرده و میکنند. در دوران حکومتشان بیشترین اعدامها صورت گرفته است. و در دورانهای متفاوت در تاریخ سیاه این حکومت در کنار جناح راست، و دست در دست این جناح، بیشترین جنایت را علیه مردم مرتکب شده اند. سازماندهندگان قتل عامهای دهه شصت و کشتار و سلب هرگونه حقوق مدنی از زن و مرد در این جامعه بوده اند. خلخالی ها و بهزاد نبوی ها در کنار خامنه ای و موسوی ها و جنتی و لاجوردی ها و یزدی ها و رفسنجانی و خاتمی و روحانی جملگی در زمره آمرین جنایت علیه این مردم بخت برگشته بوده اند.  قتل های زنجیره ای را سازمان دادند. چهره های اپوزیسیون در خارج از کشور را ترور کردند. سازمانده بی حقوقی و ستم بر زن بر جامعه بوده اند، شعار “یا روسری یا تو سری” شعارشان بوده است و پونز بر پیشانی زنان جامعه کوبیده اند، مردم این اوباش اسلامی را می شناسند. ذره ای توهم به هیچ جناحی ندارند. صرفا در شرایط که توازن قوا کماکان به نفع رژیم است از هر درجه تظاهر این رژیم برای تعرض به رژیم و علیه آن استفاده خواهند کرد. دفاع از این بیانیه کار پاسدار- ژورنالیستها و جریان اصلاح طلب حکومتی و غیر حکومتی و جریانات حقیر ملی- اسلامی است. این جریانات مذبوحانه تلاش میکنند تا زمینه سازش و نقطه سازشی میان جناحی از رژیم اسلامی و مردم ایجاد کنند. هدفشان اصلاح این هیولای اسلامی بمنظور حفظ کلیت آن است. مردم اما خواهان برچیدن این بساط نکبت و طاعونی هستند. این خواست عمیق و پایه ای توده های مردم محروم در جامعه است.

محمود احمدی: منشور حقوق شهروندی دولت را موظف به دفاع از حق زندگی، حق حیات، برخورداری از کرامت انسانی، عدالت، آزادی و زندگی شایسته را برای همه شهروندان ایران فارغ از جنسیت، … و گرایش سیاسی اجتماعی، سبک زندگی، باور مذهبی و … مطرح میکند. پاسخ شما چیست؟

علی جوادی: اگر ما قربانیان حکومت اسلامی، زندگی در تحت سلطه این اوباش اسلامی را تجربه نکرده بودیم. اگر ما تازیانه و شلاق این حکومت بر تنمان نخورده بود. اگر طنابهای دارشان عزیزانمان را بی جان نکرده بود. اگر گلوله های این رژیم بهترین و شریفترین انسانهای این جامعه را به خاک و خون نکشیده بود و در گورهای دسته جمعی به خاک نسپرده بود. اگر فقر و فلاکت و بی حقوقی و استثمار عنان گسیخته را در این جامعه ندیده بودیم، باید میگفتیم که شاید مانند شصت میلیون سال قبل سنگ آسمانی ای به زمین اصابت کرده است، هیچ موجود زنده ای روی سطح زمین باقی نمانده است و هرگونه سابقه ذهنی ای از کتب تاریخ حذف شده است، و در آن صورت شاید حکومت اسلامی میتوانست چنین ادعای مضحکی را مطرح کند. عجیب است بی حقوق کننده ترین رژیم های معاصر اکنون ادعای “حقوق شهروندی” را میکند. اما اینطور نیست. سنگ آسمانی ای اخیرا به زمین اصابت نکرده است. تاریخ و سابقه ذهنی ما هم پاک نشده است. ما حکومت اسلامی را میشناسیم. زندانها و شکنجه گاه هایش را دیده ایم. کشتارها و زندانهایش را دیده ایم. راستش وقاحت این جریانات بی حد و حصراست. ببینید بینهایت در ریاضی پدیده متعینی نیست. مشخص نشده است. نمیشود. اما این جریانات اسلامی به بی نهایت وقاحت تعریف و معنای مشخصی بخشیده اند. اینکه حکومت اسلامی از حق حیات، حق زندگی، آزادی، عدالت و حقوق شهروندی صحبت میکنند، نهایت تعیین یافته بیشرمی و وقاحت است. مردم به این اراجیف پوچ وقعی نخواهند گذاشت! من تردیدی ندارم.

ببینید سازماندهندگان جوخه های مرگ، طرفداران دو آتشه امام جنایتکاران دم از آزادی و عدالت و برابری میزنند. مضحک و خنده دار است. اما اگر کمی دقیق تر به این بیانیه نگاه کنید، متوجه میشوید که تمام این ادعاها در چهارچوب قوانین اسلام و قانون اساسی حکومت اسلامی بیان شده است که خود خط بطلانی بر تمام ادعاهای پوچ این بیانیه و تدوین کنندگان آن میکشد. اسلام یعنی “گوسفند” بودن مردم در جامعه. اسلام یعنی اینکه مردم فاقد هر گونه حق و حقوقی هستند. در اسلام، انسانها “گوسفندانی” هستند که چوپانی، “پیامبری”، برای “هدایت” آنها ظهور کرده اند. صحبت از حقوق شهروندی در چهارچوب اسلام و حکومت اسلامی، مانند صحبت از “فاشیسم آزادیخواه” و “فاشیسم برابری طلب” است. تماما پوچ و عوامفریبی اسلامی است!

ادامه دارد…

*این گفتگو بر مبنای برنامه تلویزیونی برای یک دنیای بهتر تهیه شده است.

نسخه چاپی    
 
نظر دهید--(راهنما)
 

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.

  از همین نویسنده
 
  فیسبوک ما
 
 
 
حزب کمونیست کارگری ایران     /     سازمان جوانان کمونیست     /     کمیته کردستان حزب کمونیست کارگری     /     کمیته آذربایجان حزب کمونیست کارگری     /     تلویزیون کانال جدید

نشریه انترناسیونال     /     نشریه کارگر کمونیست     /     روزنامه ژورنال     /     وبگاه منصور حکمت     /   وبگاه حمید تقوایی

کمپین برای آزادی کارگران زندانی     /     نهاد کودکان مقدمند     /     کمیته بین المللی علیه اعدام     /     سازمان زن آزاد     /     کمیته دفاع از زندانیان سیاسی     /     فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی

 درباره روزنه  تماس با ما  خوراکها روزنه قدیمی Rowzane.com