اخبار / ایران / کارگری / مهمترین
روزنامه قانون:خیزش کارگری، اعتراضات هپکو
پنجشنبه, ۲۷ام اردیبهشت, ۱۳۹۷  
اشتراک گذاری

روزنامه قانون:خیزش‌کارگری!آخرین وضعیت کارگران و شرکت هپکو از زبان کارگران و کارفرما بررسی شد.

درخواست کارگران این است که هپکو، واگذار و دولت وارد عمل شود؛ این موضوع بستگی به نظر سازمان خصوصی‌سازی و وزارت صنعت دارد

رکود اقتصادی، ورشکستگی واحدهای تولیدی و سوءمدیریت موجب محرومیت بسیاری از کارگران درزمینه دریافت حقوق و مزایای کار شده است

دولت باید وارد عمل شده و نگاه ویژه‌ای به شرکت هپکو داشته باشد تا از این وضعیت بحرانی خارج شود


۲۵ اردیبهشت است و سه روز از تجمع اعتراضی کارگران و چهار ماه از آخرین پرداختی شرکت می‌گذرد. یکی از کارگران از این شرایط عاصی شده است و فریاد می‌زند که او و همکارانش حقوق نگرفته و بیکار شده‌اند و ‌شرکت به حالت نیمه تعطیل درآمده است. او تصمیم به خودکشی می‌گیرد و می‌خواهد خودش را از پل پایین بیندازد که همکارانش وارد عمل شده و جلویش را می‌گیرند. این اقدام در اولین روز از تجمعات کارگری شرکت هپکو به دلیل عدم پرداخت معوقات و بلاتکلیفی کارگران صورت گرفته است. دامنه اعتراضات کارگران هپکو در شهریور سال ۹۶ به اوج خود رسید که با حضور وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی مدیریت شد. تجمعات کارگری در ایران حالا به اقدام روزمره‌ای تبدیل شده است. هر روز در یک گوشه شهر صدای اعتراض کارگران برای دریافت معوقات و گرفتن حق و حقوق‌شان شنیده می‌شود. شرکت هپکو نیز یکی از شرکت‌هایی است که به دلیل عدم مدیریت صحیح و نبود یک سهامدار کاربلد، دچار ازهم گسیختگی و بحران شده است. شرکت هپکو (شرکت تولید تجهیزات سنگین) اراک در راستای اصل ۴۴ قانون اساسی در اردیبهشت سال ۸۶ به بخش خصوصی واگذار شد و در سال‌های اخیر با معضلات کارگری همراه بوده است؛ به ‌گونه‌ای که تعداد کارگران این شرکت از دو هزار نفر به ۷۰۰ نفر کاهش پیدا کرده‌ و تولیدات این شرکت نیز از سالانه ۲۰۰ هزار دستگاه به صفر رسیده است. کارگران هپکوی اراک پس از واگذاری این کارخانه به بخش خصوصی، بارها به پرداخت‌نشدن به موقع دستمزد خود اعتراض کرده و خواستار بازگرداندن مالکیت آن به دولت شده‌اند. این شرکت یکی از شرکت‌های مهم ایران و خاورمیانه در زمینه ساخت و تولید، توزیع و پشتیبانی ماشین‌آلات راهسازی، معدنی و کشاورزی است که در سه سال گذشته، تجمعات کارگری بسیاری را به خود دیده است.

۶ هزار تجمع کارگری در طول یک‌سال

رکود اقتصادی، ورشکستگی واحدهای تولیدی و سوءمدیریت موجب شده است که بسیاری از کارگران از دریافت حقوق و مزایای کار محروم شوند. به‌گونه‌ای که ​درماه‌های اخیر هر روز یک یا چند تجمع اعتراضی توسط کارگران صورت گرفته است. گزارش‌ها حاکی از آن است که در یک‌سال گذشته حدود ۶ هزار تجمع کارگری برگزار شده که بیشتر در اعتراض به پرداخت نشدن چندین ماه حقوق، اخراج گروهی، بلاتکلیفی پس از واگذاری کارخانه‌ها به بخش خصوصی و پایین بودن دستمزدها صورت گرفته است.

بی‌توجهی بخش خصوصی

کارگران کارخانه هپکو اراک در جریان تجمع اعتراضی خود، در اعتراض به عدم پرداخت معوقات و بی توجهی مسئولان به خواسته‌های‌شان، مسیر راه آهن شمال _جنوب را بستند. براساس گزارش‌ها و تصاویر منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی و برخی وب‌سایت‌های خبری، کارگران کارخانه هپکو که دو روز گذشته در اعتراض به دریافت نکردن مطالبات معوقه و بلاتکلیفی کارخانه دست به تجمع زده بودند، روز دوشنبه ۲۴ اردیبهشت نیز تجمع کردند. تصاویر منتشر شده نشان می‌دهد که کارگران تجمع خود را روی راه‌آهن شمال _ جنوب تشکیل داده و این مسیر را برای مدتی بستند. کارگران همچنین پرچم های سیاه مقابل کارخانه نصب کردند. دلیل برپایی این اعتراضات، بی‌تفاوتی کارفرمای این کارخانه در قبال پرداخت مطالبات کارگران و وضعیت این شرکت است. به گفته کارگران، مشکلات کارخانه هپکو اراک هر روز بیشتر می‌شود و بخش خصوصی این کارخانه که این اواخرمسئولیت این واحد صنعتی را برعهده گرفته، نسبت به مشکلات کارخانه و کارگرانش بی‌توجه است و هر روز بر فشار مشکلات افزوده می‌شود.

تغییر سهامدار؛ خواسته کارگران

یکی از مدیران ستادی واحد تولیدی هپکو گفته است: کارگران در اعتراض به عملکرد ضعیف سهامدار اصلی، رکود شرکت و پرداخت معوقات برای چندمین بار دست به اعتراض زدند. تغییر سهامدار مهم‌ترین خواسته کارگران از مسئولان است؛ چرا که وی در یک سال گذشته هیچ اقدامی در راستای احیای شرکت انجام نداده است. با آمدن سهامدار جدید شرکت، همه قراردادهای پروژه‌ای شرکت لغو شد و کارگران نگران پرداخت معوقات و حقوق خود هستند.

کارگران از اعتراض‌های خیابانی بپرهیزند!

در همین حال حسین بختیاری ،فرماندار شهرستان اراک با اشاره به بستن راه آهن سراسری شمال – جنوب توسط جمعی از کارگران معترض کارخانه هپکو گفت:تجمع بدون مجوزهای قانونی وجاهت ندارد و نشست اضطراری کمیته کارگری برگزار شد. در مذاکره با نمایندگان کارگران پس از اجتماع روز گذشته مقرر شده بود که گروهی از مسئولان در اسرع وقت با حضور در هپکو به مشکلات رسیدگی کنند. به گفته او کارگران باید موضوعات صنفی را از طریق ظرفیت های قانونی دنبال کنند و از اعتراض‌های خیابانی بپرهیزند.

مُسکن برای هپکو جواب نمی‌دهد

ابوالفضل پور وفایی،‌ رییس کانون شوراهای اسلامی کار استان مرکزی در خصوص مشکلات این شرکت به «قانون» می‌گوید: در روزهای گذشته کارگران هپکو دست به اعتراض زدند و در این میان یکی از کارگران اقدام به خودکشی کرده بود اما همکارانش از این اقدام جلوگیری کردند. در حال حاضر وضعیت هپکو مناسب نیست و شرایط به نوعی بحرانی است. وضعیت کارگران بسیار اسف‌بار است. چندین ماه حقوق و مطالبات دریافت نکرده‌اند و اکنون بیکار هستند. خواسته جدی که آن‌ها به دنبالش هستند، تغییر سهامدار و اشتغال به کار است. کارگران در وضعیت بلاتکلیفی به سر می‌برند، وضعیت کار مهیا نیست. از طرفی باوجود اینکه مصوب شده بود تا تعدادی دستگاه از طریق وزارت کشور به هپکو واگذار شود اما هنوز این اقدام عملیاتی نشده است. در این میان تحریم‌ها نیز شرایط را وخیم‌تر کرده است. شرکت قطعات لازم را در اختیار ندارد. حتی اگر اقدام وزارت کشور عملیاتی شود، ۶ ماه زمان می‌برد که قطعات وارد کشور شود وکارگران مشغول به کار شده و بتوانند دستگاه‌ها را تولید کنند. با توجه به این شرایط، مشکلات روز به روز تشدید پیدا می‌کند. هر بار پس از تجمعات، یک وام برای این شرکت در نظر گرفته شده و مطالبات معوق پرداخته می‌شود اما پس از مدتی باز این شرایط و مشکلات تکرار و ادامه پیدا می‌کند. باید گفت که دیگر مُسکن دوای درد این شرکت‌ نیست و باید به شکل اساسی این وضعیت حل شود.

تولید ۲۰۰ هزار دستگاه به صفر رسید

پور وفایی در ادامه به جدی‌ترین مساله هپکو می‌پردازد و خاطرنشان می‌کند: مدیریت و سهامداری مهم‌ترین مشکل شرکت هپکو است. سهامداری که سال گذشته آمد، احمد پور مدیرعامل شرکت اطلس بود که سهام شرکت را خریداری کرد اما نتوانست مدیریت کند؛ به این خاطر که شرایط این شرکت عادی نیست که هر فردی بتواندآن‌را مدیریت کند. تنها کاری که او انجام داد، فروش املاک و دارایی‌های شرکت و پرداخت مطالبات کارگران بود که چندان کار بزرگی نبود زیرا هر فردی می‌تواند این کار را انجام دهد. مشکل اساسی مشکل اشتغال و تولید است. تا زمانی که بحث مدیریتی و سهامداری حل نشود، این مشکلات به قوت خود باقی می‌مانند. با این وجود، جای سوال است که چرا سازمان خصوصی سازی، فکری اساسی به حال این شرکت نمی‌کند؟ حل مشکلات این شرکت در گرو سازمان خصوصی‌سازی است. چرا این سازمان با یک سهامدار با قدرت و به‌طور جدی وارد مذاکره نمی‌شود؟

کارگران تشکلی ندارند

رییس کانون شوراهای اسلامی کار استان مرکزی ادامه می‌دهد: با این تفاسیر مشکل دیگری که مربوط به کارگران می‌شود، فقدان نماینده کارگری و عضو شورای اسلامی کار است. در حال حاضر کارگران هیچ‌گونه تشکل کارگری ندارند. کارگران در هر کارگاه یا واحد تولیدی- صنعتی می‌توانند از سه نوع تشکل قانونی برخوردار باشند که شامل شورای اسلامی کار، انجمن صنفی و نماینده کارگری می‌شود. در دو دهه گذشته شرکت هپکو دارای شورای اسلامی کار بود ‌اما سال گذشته این شورا با مشکل مواجه شد و به دلایل خاصی تشکیل نشد که اکنون به دنبال تشکیل آن هستیم. شرکت هپکو دو هزار نفر نیروی کار داشت و حالا به۷۰۰ نفر رسیده است. در سه تا چهار سال گذشته که شرکت واگذار شده، این شرایط به وجود آمده است. از لحاظ تولید ماشین‌آلات راهسازی نیز، تولید ۲۰۰ هزار دستگاه در سال ‌اکنون به صفر رسیده است. درحال حاضر خواسته جدی کارگران اشتغال و معوقات کارگری بوده و اعتراضات‌شان نیز صنفی است.

نیاز هپکو؛ مدیریت جدی و نگاه ویژه

او در پاسخ به اینکه راهکاری برای حل مشکلات این شرکت و کارگران وجود دارد، ‌می‌گوید: از ابتدا به دنبال این بودیم که در واگذاری جدید شرکت، هپکو به شخص یا سهامداری واگذار شودکه اهمیت این کار را بداند و تخصص لازم را داشته و در این زمینه فعالیت کندتا بتواند شرکت را از بحران نجات دهد. حالا پیشنهادمان این است که دولت با کمک خود، تغییر جدی در این وضعیت ایجاد کند. جلساتی که در استان برگزار می‌شود، پاسخگو نیست و شرکت را از بحران بیرون نمی‌کشد، در این میان دولت باید وارد عمل شده و به شرکت هپکو نگاه ویژه‌ای داشته باشد تا آن از این وضعیت بحرانی خارج شود. اکنون حدود چهار ماه است که ۷۰۰ نفر از کارگران این شرکت حقوق نگرفته و بیکارند.

هپکو بلاتکلیف مانده است

علی بابادی، مدیرعامل هلدینگ هپکو در خصوص وضعیت این شرکت به «قانون» می‌گوید:‌ کارخانه هپکوی اراک، مدیرعامل مستقیم دارد. فریدون زیدآبادی‌نژاد، مدیرعامل شرکت هپکو اراک است و در متن کامل جریانات و اتفاقات قرار دارد و ما از دور دستی بر آتش داریم. موضوعی که آنجا مطرح است، تجمعات کارگران برای تعیین و تکلیف وضعیت هپکو است و بخشی از این اعتراضات مربوط به مطالبات معوقات می‌شود. البته این مطالبات حدود سه ماه است و کارگران معوقات چندانی ندارند که در صدد پرداخت آن هستیم و در آینده نزدیک تسویه حساب صورت می‌گیرد. ما اطلاعات درخصوص وضعیت موجود و تجمعات را به شکل جسته و گریخته از مدیریت در اراک که به مساله اشراف دارد، کسب می‌کنیم. در حال حاضر سهامدار عمده هپکو، اسدا… احمد پور است. او اکنون به عنوان سهامدار معرفی می‌شود اما برخی افرادصحبت‌هایی در خصوص واگذاری این شرکت به سهامدار دیگری مطرح می‌کنند. گفتنی است که انتخاب سهامدار از طریق دولت و زیر نظر شرکت خصوصی‌سازی صورت می‌گیرد.

این سازمان تصمیم می‌گیرد که احمد پور به عنوان سهامدار شرکت بماند یا شخص دیگری. در همین میان هفته آینده جلساتی راجع به تعیین تکلیف هپکو برگزار می‌شود و نتایج آن توسط رسانه‌ها منتشر خواهد شد. البته درخواست کارگران این است که این شرکت واگذار و دولت وارد عمل شود که این موضوع بستگی به نظر سازمان خصوصی‌سازی و وزارت صنعت،‌ معدن و تجارت دارد. بنده از نظر آن‌ها اطلاعی ندارم. اکنون کارگران بیکار و بلاتکلیف هستند. تحریم ها سال هاست که وجود داشته و در وضعیت امروز شرکت بی‌تاثیر نبوده است. برخی از شرکت‌های واردکننده همکاری نمی‌کنند و واردات قطعات مورد نیاز را در دستورکار ندارند.

در ایران و شرکت هپکو قطعات مونتاژ می شود و تنها قسمتی از آن در اراک ساخته می‌شود. برای مثال گیربکس و موتور از کشورهای دیگر وارد می شود و باقی اجزا در هپکو ساخته می شود. به همین دلیل حالا هپکو تعطیل شده، تولیدی ندارد و به نوعی بلاتکلیف مانده است.

هپکو زنده می‌شود؟

چندی پیش اسدا… احمدپور، رییس هیات‌مدیره شرکت هپکو به فعالان شرکت امید احیای دوباره را داده و گفته بود: در برنامه کوتاه‌مدت احیای شرکت، تولید ۳۷۳ دستگاه ماشین‌آلات راه‌سازی پیش‌بینی شده است که در مرحله تامین مواد اولیه خارجی و داخلی آن‌ها هستیم. امیدواریم این تولید در کوتاه‌مدت هپکو را از وضع بلاتکلیف خارج کند. به گفته او با اجرای قراردادهای کاری با سرمایه‌گذاران خارجی برنامه کاری و تولید پنج سال آینده شرکت هپکو نهایی می‌شود.

این تولیدها در کنار اجرای توافق تولید سه هزار دستگاه ماشین‌آلات مورد نیاز وزارت راه و ترابری در قالب سه بخش هزار تایی، آرامش تولیدی و اشتغال را برای کارگران صبور هپکو به ارمغان می‌آورد. به گفته او، ۶۰ درصد اعتبار مورد نیاز برای تولید سه هزار دستگاه ماشین‌آلات راه‌سازی وزارت راه‌ و ترابری از محل صندوق توسعه ملی، ۱۵ درصد از سوی شرکت هپکو و ۲۵ درصد از سوی وزارت راه تامین خواهد شد. احمدپور امیدوار است در صورت همکاری همه بخش‌های دولتی با شرکت، در ۶ ماهه اول امسال خونی تازه به خط تولید شرکت هپکو تزریق شود.

نسخه چاپی    
 
نظر دهید--(راهنما)
 

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.

  دیگر عناوین خبری
  فیسبوک ما
 
 
 
 
حزب کمونیست کارگری ایران     /     سازمان جوانان کمونیست     /     کمیته کردستان حزب کمونیست کارگری     /     کمیته آذربایجان حزب کمونیست کارگری     /     تلویزیون کانال جدید

نشریه انترناسیونال     /     نشریه کارگر کمونیست     /     وبگاه منصور حکمت     /   وبگاه حمید تقوایی / آرشیو روزنه تا سال ۲۰۱۷

کمپین برای آزادی کارگران زندانی     /     نهاد کودکان مقدمند     /     کمیته بین المللی علیه اعدام     /     سازمان زن آزاد     /     کمیته دفاع از زندانیان سیاسی     /     فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی

 درباره روزنه  تماس با ما  خوراکها روزنه قدیمی Rowzane.com