اراجیف خامنه ای در روز جهانی کارگر- محسن ابراهیمی 

تصور کنید در آستانه روز جهانی کارگر، برحسب اتفاق، کارگرانی از هفت تپه، فولاد اهواز، نفت و یا هر کارگری از هر گوشه دنیای بزرگ کارگران در ایران، اتفاقا چشمانشان به یک کانال صدا و سیمای ضد کارگر جمهوری اسلامی بیافتد و ببینند که خامنه ای در جمع یکی از آن جمعیتهای کرایه ای همیشه در صحنه، در باره کارگران بالای منبر رفته است. تصور کنید چه حالی به آنها دست میدهد وقتی این وراجیها را از خامنه ای بشنوند که مردم از جمله همین کارگران او را به لقب “رهبر الدنگ” مفتخر کرده اند!

خلاصه اراجیف خامنه ای در آستانه روز جهانی کارگر اینها بودند:

“رکن جهش تولید کارگر است؛ با جهش تولید، کشور و آحاد مردم ثروتمند می‌شوند و جیب و دست کارگر پر می‌شود. به فرموده پیامبر خاتم(ص)، خداوند هرکسی که کارش را درست، متقن و محکم انجام دهد، دوست دارد. بوسه پیامبر(ص) بر دستان پینه‌بسته یک کارگر بالاترین تجلیل از کار و کارگر است. با شرط پرهیز از تنبلی و کاهلی، از دل سختی‌ها و گرفتاری‌‌های تحمیلی بدخواهان، فرصت‌ها و گشایش‌های بیشتری برای پیشرفت ظهور خواهد کرد و ملت ایران، به فضل الهی، به افق روشن آینده خواهد رسید. امروز متأسفانه برخی جوانان نه میل به کار دارند نه در جستجوی آن هستند. کار و کارآفرین دو همکار خط مقدم جنگ اقتصادیِ تحمیلی دشمنان بر ملت ایران هستند. جامعه کارگری و خانواده‌های محترم آنها حدود نصف جمعیت کشور هستند و اگر حال جامعه کارگری خوب شود، حداقل نیمی از مردم حالشان خوب می‌شود.”

حتما کارگران که همه ثروت جامعه را خلق میکنند، اما خود از آن محرومند؛ کارگرانی که معیشتشان همه روزه و مدام توسط درنده های اسلامی حاکم چپاول میشود، با شنیدن این سخنان از دهان رهبر نظامی که تجسم بی سابقه ترین تعرض به معیشت کارگر است، به ریش و پشم او می خندند. حتما کارگران به ریش این آخوند دغلکار، این رهبر آیت الله های میلیاردر مفت خور تف میکنند وقتی خطاب به کارگران از “تنبلی و کاهلی” صحبت میکند؛ وقتی خطاب به میلیونها جوان بیکار که تمام انرژی و خلاقیت و آروزهای جوانیشان در زیر سلطه نظام اسلامی تباه شده است حتی جرئت میکند بگوید “امروز متأسفانه برخی جوانان نه میل به کار دارند و …”. خامنه ای باید احمق باشد که حتی تصور کند میتواند با سفسطه آخوندی در باره “کار و کارآفرین” به عنوان”دو همکار”، کارگرانی را فریب دهد که مدام علیه سرمایه داران چپاولگر که خامنه ای “کارآفرین” خطابشان میکند اعتصاب واعترض کرده اند.

وقتی کارگران از دهان این آخوند تبه کار میشنوند که ریاکارانه و رذیلانه خود را دلسوز نشان میدهد که “اگر حال جامعه کارگری خوب شود، حداقل نیمی از مردم حالشان خوب می‌شود”، فقط انزجار، نفرت و خشمشان بیشتر می میشود. وقتی کارگران زر زدن خامنه ای در باره “بوسه پیامبر بر دستان پینه بسته کارگر” را میشنوند، از این چاپلوسی آخوندی تهوعشان میگیرد. اما خامنه ای و حکام اسلامی باید بدانند  چنین چاپلوسی آخوندی نمیتواند آنها و نظامشان را از خشم و نفرت و عزم میلیونها کارگر نجات دهد؛ میلیونها کارگری که مدتهاست “دستان پینه بسته” شان را مشت کرده اند تا پوزه خونین خامنه ای و دزدان اسلامی حاکم را به خاک بمالند؛ میلیونها کارگری که با شعار “کشور ما دزدخونه است، توی جهان نمونه است”، با شعار “ثروتهای نجومی، فلاکت عمومی”، عزمشان برای بازپس گرفتن آن ثروتها و رها کردن کل جامعه از فلاکت عمومی اعلام کرده اند؛ میلیونها کارگری که با شعار “ملک نجومی تو، ما را بی مسکن کرده” اعلام کرده اند روزی کاخهای غارتگران حاکم را بر سرشان ویران خواهند کرد؛ میلیونها کارگری که با شعار “کارگران بیدارند، از استثمار بیزارند”، “مرگ بر ستمگر، درود بر کارگر” نشان داده اند یک طبقه آگاه و بیدار و رزمنده علیه استثمار و بردگی مزدی هستند؛ میلیونها کارگری که در نبرد علیه ظلم و ستم طبقه حاکم و نظام اسلامیشان فریاد زده اند “زیر بار ستم نمیکنیم زندگی، جان فدا میکنیم در ره آزادگی”؛ و بالاخره میلیونها کارگری که با رژه های کوبنده شان در خیابانها و باشعار “فقط کف خیابان به دست میاد حقمان” اعلام کرده اند که مسیر نهایی سرنگونی حکومت ضدکارگر از خیابان میگذرد و کارگران، همراه با جمعیت عظیم مردم ستمدیده، تکلیف نظام اسلامی را نهایتا در کف خیابان معلوم خواهند کرد.

کارگر کمونست ۸۲۹

اینرا هم بخوانید

کشته شدگان در مراسم حج، قربانیان پول و مذهب – محسن ابراهیمی

مندرج در ژورنال شماره ۷۶۳ (لینک به فایل پی دی اف نشریه ژورنال برای پیاده …