تجمعات و بیانیه های علیه اعدام را باید گسترش داد

امروز یکشنبه ۲۰ شهریور پنجمین روز تجمع خانواده های محکومین به اعدام است که با فریاد خروشان «اعدام نکنید» و با پلاکاردهایی علیه اعدام در مقابل دفتر قوه قضائیه در تهران و کرج خواهان لغو احکام اعدام بستگان خود شدند. شرکت کنندگان در این تجمعات که از روز ۱۵ شهریور شروع شده بود، هر روز بیشتر و سازمانیافته تر میشدند و سرکوبگران جمهوری اسلامی برای جلوگیری از پیوستن گسترده تر مردم به این تجمعات روز ۲۰ شهریور به تجمع حمله کردند و بیش از بیست نفر را بازداشت کردند که هنوز تعدادی از آنان در زندان میباشند. جرمشان این است که میگویند بستگانمان را که قربانی شرایط حاکم بر جامعه اند به قتل نرسانید. لازم به توضیح است که آدمکشان دزد حاکم تعداد زیادی را در روزهای اخیر اعدام کرده و برای تعداد بیشتری از جمله دو فعال همجنسگرا بنام زهرا صدیقی همدانی و الهام چوبدار حکم اعدام صادر کرده اند.

لغو مجازات اعدام به خواست غالب در میان مردم تبدیل شده و تجمعات و بیانیه های مختلف علیه اعدام گوشه ای از یک جنبش بسیار وسیع در ایران است. تجمعات پیگیر خانواده های محکوم به اعدام اقدامی مهم در تقویت این جنبش و در تداوم مقابله مردم با حربه اعدام است. نفس حمله رژیم به تجمع مردم در روز ۲۰ شهریور و دستگیری تعدادی زیادی از شرکت کنندگان در این تجمع بخوبی اهمیت چنین تجمعاتی را نشان میدهد. باید این تجمعات را شهر به شهر گسترش داد. خانواده های محکومین به اعدام و فعالین علیه اعدام و دهها تشکل و نهاد مردمی که علیه اعدام و در دفاع از این تجمعات بیانیه دادند، نقش مهمی در دامن زدن به این جنبش و شکل دادن به تجمعات مشابه دارند. سازماندادن طومارهای سراسری یا شهری با خواست لغو مجازات اعدام و لغو کلیه احکام ضد انسانی اعدام شکل دیگری از گفتمان سازی و تقویت جنبش علیه اعدام و تجمعات علیه اعدام است.

حربه اعدام را باید از حکومت گرفت. جمهوری اسلامی از یکطرف قربانیان شرایط اسفباری که خود به جامعه تحمیل کرده است را به قتل میرساند و از طرف دیگر از اعدام بعنوان حربه ای برای قدرتنمایی حکومت مستاصل خود و برای ارعاب فعالین جنبش های مختلف، فعالین جنبش دفاع از حقوق زنان، جنبش بیحجابی، رنگین کمانی ها و ارعاب مردم معترض استفاده میکند. باید توده هر چه وسیعتری از مردم را علیه اعدام بعنوان یک رکن مهم مبارزه به میدان آورد.

مجازات اعدام یعنی قتل عامدانه دولتی باید لغو شود و کلیه احکام علیه باید ملغی گردد. دستگیر شدگان روز ۲۰ شهریور باید فورا آزاد شوند. اعتراض به احکام اعدام حق خانواده های محکومین به اعدام و حق همه مردم است.

حزب کمونیست کارگری دست همه فعالین علیه اعدام و فعالین همه تشکل های مردمی مخالف اعدام را به گرمی میفشارد، قاطعانه از تلاش های آنها حمایت میکند و مردم آزاده را به پیوستن به این تشکل ها و ایجاد تشکل های مشابه فرامیخواند.

حزب کمونیست کارگری ایران
۲۰ شهریور ۱۴۰۱، ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۲

اینرا هم بخوانید

ادامه اعتصابات پُر قدرت در صنعت نفت – شهلا دانشفر

مندرج در ژورنال شماره ۷۸۱ (لینک به فایل پی دی اف نشریه ژورنال برای پیاده …