از گوشه و کنار
تاریخچه اول ماه مه، روز جهانی کارگر، به قلم رزا لوکزامبورگ
جمعه, ۳ام اردیبهشت, ۱۴۰۰  
اشتراک گذاری

🔸ایده شادى‌بخش استفاده از جشن و تعطیلى بعنوان ابزارى براى به کرسى نشاندن خواست هشت ساعت کار در روز اولین بار در استرالیا متولد شد. در سال ١٨۵۶ کارگران تصمیم گرفتند بعنوان سمبل هشت ساعت کار در روز، در یک روز معین کار را تعطیل کنند، دور هم جمع شوند و به جشن و شادى بپردازند. کارگران روز ٢١ آوریل را بعنوان جشن هشت ساعت کار در روز تعیین کردند. در آغاز کارگران استرالیا این روز را فقط براى سال ١٨۵۶ در نظر داشتند. اما این اولین جشن آنچنان تاثیر عمیقى بر روى توده‌هاى کارگر استرالیا داشت و آنچنان روحیه آن‌ها را براى حرکات جدیدتر بالا برد، که تصمیم گرفتند این روز را هرساله جشن بگیرند.


🔸براستى هم چه‌چیز بیش از توقف کار با تصمیم خود کارگران، می‌توانست روحیه و باور به نیروى خویش را این چنین در میان کارگران بالا ببرد؟ چه‌چیزى به این بردگان ابدى کارخانه‌ها و کارگاه‌ها، می‌توانست بیش از مارش ارتش کارگران، ارتش خویش جرات و جسارت بخشد؟ بدین ترتیب ایده جشن کارگرى بسرعت پذیرفته شد. از استرالیا آغاز گردید و به سایر کشورها گسترش پیدا کرد تا اینکه سرانجام همه کارگران دنیا را در بر گرفت. ابتدا کارگران آمریکا تجربه کارگران استرالیا را دنبال کردند و در سال ١٨٨۶ تصمیم گرفتند که اول ماه مه روز توقف سراسرى کار باشد. در این روز ٢٠٠٠٠٠ کارگر کار را ترک کردند و بر خواست ٨ ساعت کار تاکید نمودند. سپس براى چند سال پلیس و پیگرد قانونى مانع تکرار تظاهرات کارگران آمریکا در چنین ابعادى شدند.


🔸با این وجود در سال ١٨٨٨ کارگران تصمیم گرفتند که مراسم اول ماه مه را دوباره جشن بگیرند و تاریخ مراسم بعدى را اول ماه مه سال ١٨٩٠ اعلام کردند.هم‌زمان جنبش کارگرى در اروپا رشد و تحرک زیادى پیدا کرد. قدرتمندترین بیان و تجلى این جنبش در «کنگره بین الملل کارگران» در سال ١٨٨٩ بود. این کنگره با شرکت ۴٠٠ نماینده تصمیم گرفت که هشت ساعت کار باید در صدر خواسته‌هاى کارگران قرار گیرد. پس از آن نماینده اتحادیه‌هاى فرانسه، لاوین از منطقه بوردو، با اراِئه قطعنامه‌اى از کنگره خواست که توقف کار در روز اول ماه مه به این منظور در دستور کار همه کارگران جهان قرار گیرد. سپس نماینده کارگران آمریکا با تائید پیشنهاد رفیق کارگر خود از کنگره درخواست کرد که کارگران در اول ماه مه سال بعد یعنى ١٨٩٠ دست به اعتصاب عمومى بزنند. بدین ترتیب کنگره انترناسیونال روى تاریخ جشن عمومى کارگران تصمیم گرفت.


🔸مانند ٣٠ سال قبل در استرالیا، کارگران اینبار هم تظاهراتى براى همان یک بار را مد نظر داشتند. کنگره انترناسیونال تصمیم گرفت که کارگران همه کشورها باهم براى خواست هشت ساعت کار در روز، در اول ماه مه سال ١٨٩٠ تظاهرات کنند. هیچ‌کس از تکرار تعطیلى براى سال‌هاى دیگر سخنى نگفت. طبیعتا کسى نمی‌توانست پیش‌بینى کند که این ایده به این‌راحتى می‌توانست موفقیت آمیز باشد و به‌سرعت توسط کل طبقه کارگر عملی شود. با این‌حال فقط کافى بود که کارگران روز اول ماه مه را براى یکبار جشن بگیرند تا همه متوجه شوند و احساس کنند که جشن روز اول ماه مه باید هر ساله و بطور همیشگى برگزار شود.

🔸اول ماه مه به خواست هشت ساعت کار در روز فراخوان میداد. اما حتى بعد از اینکه کارگران به این خواست رسیدند، اول ماه مه پایان نیافت.
مادام که مبارزه کارگران علیه بورژوازى و طبقه حاکمه ادامه دارد، مادام که کارگران به همه خواسته‌هایشان نرسیده‌اند،اول ماه مه روز بیان این خواست‌ها خواهد بود. و هنگامیکه روزهاى بهترى سر رسد، هنگامیکه طبقه کارگر همه جهان رهایى خود را بدست آورد، آن زمان نیز بى‌تردید بشریت روز اول ماه مه را به افتخار مبارزات تلخ و مشقات زیادى که در گذشته متحمل شده جشن خواهد گرفت.


🚩اول ماه مه، روز جهانی کارگر، روز اعتراض به تبعیض، روز اعتراض به فقر و بیکاری، روز اعتراض به عدم امنیت شغلی و حقوق های چندین برابر زیر خط فقر! روز جهانی کارگر روز کیفرخواست علیه حکومت سرمایه داری دزدسالار اسلامی حاکم در ایران!

🚩فراخوان انقلاب زنانه به همه کادر پزشکی و پیراپزشکی و کلا کادر درمانی همه بیمارستانها و مراکز درمانی، روی آوری به تشکل یابی و اعتراض جمعی و وسیع و سراسری به شرایط موجود است. امروز بیشتر از هر زمانی، متشکل شدن این بخش از جامعه و معترض شدن علیه این حکومت ناکارآمد و دزدسالار و مافیای اسلامی، ضروری است.

نسخه چاپی    
 
نظر دهید--(راهنما)
 
 
 
 
حزب کمونیست کارگری ایران     /     سازمان جوانان کمونیست     /     کمیته کردستان حزب کمونیست کارگری     /     کمیته آذربایجان حزب کمونیست کارگری     /     تلویزیون کانال جدید

نشریه انترناسیونال     /     نشریه کارگر کمونیست     /     وبگاه منصور حکمت     /   وبگاه حمید تقوایی / آرشیو روزنه تا سال ۲۰۱۷

کمپین برای آزادی کارگران زندانی     /     نهاد کودکان مقدمند     /     کمیته بین المللی علیه اعدام     /     سازمان زن آزاد     /     کمیته دفاع از زندانیان سیاسی     /     فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی