جليل جليلى
پاسخى به ناسیونالیسم ترک
پنجشنبه, 13ام آذر, 1399  
اشتراک گذاری

ما، یعنى کمیته آذربایجان حزب کمونیست کارگرى ایران، در اطلاعیه اى تحت عنوان ”جنگ ویرانگر و آتش بس خانمانسوزث که بتاریخ ١٨ نوامبر ٢٠٢٠، برابر با ٢٨ آبان ١٣٩٩ منتشر کردیم ضمن محکوم کردن جنگ بین طبقات حاکم در جمهورى هاى آذربایجان و ارمستان بر سر حاکمیت بر منطقه قره باغ قید کردیم که ”انتظار انسانى از مردم منتسب به هر قوم و زبان و ملیت ساکن در کشورهاى آذربایجان و ارمنستان و همینطور در منطقه قره باغ این است که فریب تبلیغات دروغین دولتها و حاکمین منطقه را نخورند و خود را قربانى تعصبات کورى که از طرف فاشیستهاى ترک و ارمنى تبلیغ میشود، نکنند و خواهان پرداخت خسارت از طرف جنگ افروزان و تامین زندگى و آسایش همه آسیب دیدگان و آوارگان جنگى و همینطور خواهان پایان دادن به نفرت پراکنى هاى زبانى و ملى و مذهبى شوند.“ (این اطلاعیه هم بزبان فارسى و هم بزبان ترکى در همین صفحه قابل رویت میباشند.)
من مطمئن هستیم که هر انسانى که مخالف هر نوع تبعیض و نابرابرى است، مخالف هر نوع ظلم و ستم و حق کشى است، مخالف تحقیر انسان است، مخالف کشتار انسان‌ها و طرفدار آزادى و برابرى انسان‌ها است، و نه فقط مخالف تبعیض علیه خودش، نه فقط مخالف ستم بر خود و همزبانان خود، ونه فقط طرفدار آزادى همکیشان و هم دینان خودش بلکه، مثل ما و مثل هر انسان واقعاً آزادیخواه، مخالف هرنوع ظلم و ستمى از طرف هر کس بر هر کس دیگرى باشد، مخالف کشتار نه تنها آذرى ها بدست عوامل حکومت ناسیونال فاشیست ارمنستان ویا ارمنى ها بدست عوامل حکومت ناسیونال فاشیست آذربایجان، بلکه مخالف جنگ و مخالف کشته شدن هر انسانى باشد، از نکات مطرح شده در اطلاعیه ما حمایت خواهد کرد. هر انسانى که با دیدن آوارگان جنگى، چه این آوارگان ارمنى باشند و چه آذرى، اشک بر چشمانش حلقه میزند، هر انسانى که با دیدن خانه هاى ویران شده و خون هاى ریخته شده دلش بدرد میآید، مطمئنا همصدا با ما خواهان پایین کشیده شدن جنگ افروزان از حکومت خواهد شد.


براى من روشن بود که نکات مطرح شده در این اطلاعیه حاکمین مفت‌خور را، که ناسیونالیسم یک رکن حکومتشان است، خوش نخواهد آمد و مزدوران و جیره خواران همیشه حاضر در صحنه براى فحش و بد و بیراه علیه ما دست به “قلم” خواهند برد. و چنین هم شد؛ تعدادى از اینها در صفحات فیسبوک شروع به بددهنى علیه ما کردند. من در اینجا نمیخواهم به فحشها، بددهنى ها و اتهامات سخیف آن‌ها پاسخ دهم بلکه میخواهم یکبار دیگر بر مواضع انسانى آن اطلاعیه تاکید کنم.


اما دراین میان چند نکته هم بشکل سئوال بطرف ما پرتاب شده است که من لازم میدانم بشکل مختصر به آن‌ها پاسخ دهم. مضمون یکى از این سئوال ها در مورد موضع ما نسبت به جنایات فاشیستهاى ارمنى در حق مردم ترک زبان و مسأله آشغال است. جواب من این است که ما هم جنایات انجام شده بوسیله نیروهاى وابسته به حکومت ارمنستان در حق مردم ترک زبان و هم جنایات انجام شده بوسیله نیروهاى وابسته به حکومت آذربایجان در حق ارمنى ها در منطقه قره باغ را و همچنین جنایتهاى انجام گرفته در خوجالى و سونقایت را محکوم کرده ایم و هم اشغال بخشى از مناطق تحت کنترل حکومت آذربایجان از طرف حکومت ارمنستان را. من بار دیگربر این موضع تاکید میکنم.
نکته دیگرى که مطرح شده این است که ”در آذربایجان شمالی ۳۰هزار ارمنی زندگی می کنند کسی حق ندارد به ارمنیهای بگوید بالای چشمتان ابرو است ارتش آذربایجان مردم ارمنی را نکشته متجاوز دولت ارمنی را از خاکش بیرون رانده است.“ در جواب به این ادعا کافى است شما را رجوع بدهم به گفته هاى على على یو (Eli Eliyev)، یکى از سخنگویان حکومت آذربایجان، در مصاحبه با سوینج تلمانقیزى (Sevinc Telmanqizi) بتاریخ ٢۶ نوامبر در تلویزیون ینى موساوات (Yeni Musavat) که در این مصاحبه ایشان بطور صریح و روشن میگوید که در مناطقى از قره باغ که به کنترل نیروهاى حکومت آذربایجان درآمده اند، همه کسانى که هر گونه رابطه قوم و خویشى با ارمنى ها دارند، باید از مقامات تصمیم گیرى در ادارات برداشته شوند. این نوع رفتارها فاشیسم نامیده شده اند. رفتارهائیکه هیتلر آن‌ها را در آلمان به اجرا گذاشت و حکومت اسلامى در ایران، حکومت ترکیه این رفتار را در حق کردها انجام داد و حکومت ارمنستان در حق آذرى ها و اکنون حکومت آذربایجان میخواهد همان رفتار را در حق ارمنى ها در قره باغ و دیگر مناطق جدیدا متصرف شده خود انجام دهد. و این از نظر ناسیونالسیتهاى محترم فاشیسم نامیده نمیشود.


نکته سومى که در این کامنتها مطرح شده این است که ”حق تعیین سرنوشت حق هرملتی است“. در این رابطه لازم میدانم ابتدا مسأله را بدین شکل بیان کنم که حق تعیین سرنوشت حق هر فرد بالغى است. یعنى هر فرد بالغ باید در تعیین سرنشت خود آزاد باشد. و همینجا خدمت آنهائیکه به شعار ”حق تعیین سرنوشت حق هرملتی است“ میبالند،عرض کنم که وقتى شهروندان زیر چتر ملت جمع میشوند و آن‌ها دیگر نه شهروند بلکه افراد ملت نامیده میشوند، دیگر حق تعیین سرنوشت شان از آن‌ها گرفته میشود. یعنى این حق قربانى حق ملت میشود. و سرنوشت ملت هم نه بدست شهروندان بلکه بدست سران ملت، یعنى حکومتگران، تعیین میشود. هرجنایتى به اسم منفعت ملى توجیه میشود و هر گونه حق خواهى با شعار تمامیت ارضى و امنیت ملى و منافع ملى سرکوب میشود. بنابراین از نظر من ”حق تعیین سرنوشت حق هرملتی است“ شعارى نه مترقى و حق خواهانه بلکه ارتجاعى و عقب‌ مانده است. ولى باوجود این اگر روزى مثلاً در آذربایجان ایران در یک رفراندم آزاد از مردم ساکن در آذربایجان، هر محدوده جغرافیایى را که شما آذربایجان فرض کنید، پرسیده شود که آیا میخواهند از ایران جدا شوند و زیر یک حکومت مستقل زندگى کنند؟ اگر اکثریت مردم ساکن در آن منطقه فرضى راى به جدائى بدهند، من آنرا، علیرغم راى خودم، برسمیت خواهم شناخت. ولى امروز من و اکثریت قریب به اتفاق مردم ساکن در منطقه اى که آذربایجان نامیده میشود، فکر میکنیم که سرنوشت ما به سرنوشت مرمان ساکن در سایر نقاط ایران محکم گره خورده است و راحت ترین راه آزادى همه مردم ایران، از جمله مردم ساکن در آذربایجان، را در نابود کردن جمهورى اسلامى از طریق یک انقلاب سراسرى و استقرار یک حکومت شورایى متکى به راى تک تک شهروندان جستجو میکنیم.


جنگ افروزان در قره باغ تنها حاکمین بر جمهورى هاى آذربایجان و ارمنستان نبودند و مبلغین ایده هاى ناسیونالیستى و قومپرستانه و تعصبات مذهبى و زبانى هم عوامل تنها این حکومتها نبودند و نیستند؛ در این جنگ و در این نفرت پراکنى ها همچنین حکومت فاشیست حاکم بر ترکیه و رژیم اسلامى ایران هم دست داشته‌اند و دارند. ناسیونالیسم ترک امروز با ریختن اشک تمساح بر ”همزبانان“ خود در قره باغ و جمهورى آذربایجان در واقع نقشه هاى خود براى برافروختن جنگهاى مشابه در ایران را به نمایش میگذارد. ولى این نقشه ها نخواهند گرفت. مردم ایران، چه ترک زبان و کرد زبان و چه فارس زبان و عرب زبان، آگاه‌تر و باتجربه تر از آن هستند که فریب چنین نفرت پراکنى هاى قومى، زبانى و مذهبى را بخورند. آن‌ها میدانند که عامل اصلى تمام مشقات و محرومیتهاى حاکم بر زندگى شان، حتى عامل هر نوع ستم ملى و زبانى، حکومت اسلامى است و بهمین خاطر دارند نیروى خود را براى بزیر کشیدن این حکومت متحدتر و متمرکزتر میکنند.

نسخه چاپی    
 
نظر دهید--(راهنما)
 

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.

 
 
 
حزب کمونیست کارگری ایران     /     سازمان جوانان کمونیست     /     کمیته کردستان حزب کمونیست کارگری     /     کمیته آذربایجان حزب کمونیست کارگری     /     تلویزیون کانال جدید

نشریه انترناسیونال     /     نشریه کارگر کمونیست     /     وبگاه منصور حکمت     /   وبگاه حمید تقوایی / آرشیو روزنه تا سال ۲۰۱۷

کمپین برای آزادی کارگران زندانی     /     نهاد کودکان مقدمند     /     کمیته بین المللی علیه اعدام     /     سازمان زن آزاد     /     کمیته دفاع از زندانیان سیاسی     /     فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی