اخبار / ایران / سیاسی / مهمترین
جانشین اطلاعات سپاه: ۳۷ نفر در اعتراضات ۸۸ کشته شدند
شنبه, ۲۵ام شهریور, ۱۳۹۶  
اشتراک گذاری

حسن نجات رئیس اطلاعات سپاه اخیرا در جمع باندهای نیروهای سرکوبگر حکومت سخنرانی کرده و روایت خودش را از آغاز اعتراضات سال ۸۸ بیان کرده است. وی گفته در این اعتراضات ۳۷ نفر کشته شدند. ضد انقلاب هم بود. وی در ادامه به ماجرای “حصر” می پردازد. در همین رابطه رونامه شرق بخش هایی از صحبت های وی را چاپ کرده است. گزارش شرق در این باره ضمیمه است. روزنه.

متن گزارش فارس در لینک زیر

http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13960621001951

روزنامه شرق:بیشترین کشته‌ها در روز ٣٠ خرداد ٨٨ بود که بیشترین حضور عناصر ضدانقلاب را همراه داشت.‌من خودم در جریان وقایع آن روز (روز عاشورای سال ٨٨) با لباس مبدل ناظر صحنه‌ها بودم و حتی مجروح هم شدم. افراد در آن روز با سوت و کف و هلهله‌کنان به خیابان آمدند و حرمت روز عاشورا را شکستند، هر انسان دینداری از دیدن این صحنه‌ها که عده‌ای ضدانقلاب به مقدسات مردم توهین ‌کردند و حتی خیمه عزاداری امام حسین را آتش زدند، در این راهپیمایی‌ها و راهپیمایی ٣٠ خرداد حدود ٣٧ نفر کشته شدند.

سردار حسین نجات، جانشین رئیس سازمان اطلاعات سپاه پاسداران، سخنانی در جمع مسئولان بسیج دانشجویی کشور بیان کرده که در آن به اتفاقات پس از انتخابات ریاست‌جمهوری سال ٨٨ پرداخته است. او همچنین درباره حصر و چگونگی آن صحبت‌هایی کرده و روایتی از این موضوع را بیان کرده است: «حصر با درخواست رئیس قوه قضائیه و تأیید شورای عالی امنیت ملی بود؛ حتی یک نفر هم مخالفت نکرد». در ادامه گزیده صحبت‌های سردار «حسین نجات» جانشین رئیس سازمان اطلاعات سپاه به نقل از «فارس» می‌آید:‌‌
آقای مهندس موسوی ظهر روز شنبه فردای انتخابات، بیانیه‌ای داد و بعد از آنکه نتایج اولیه اعلام شده بود به این نتایج اعتراض کرد و گفت من تسلیم این صحنه‌آرایی‌های خطرناک نمی‌شوم و اظهار کرد به چیزی کمتر از ابطال انتخابات راضی نیست.
‌اردوکشی‌ها در روزهای بعد (از ٢۵ خرداد) هم البته با جمعیت به‌مراتب کمتر ادامه داشت و در تمامی آنها موسوی و کروبی حضور داشتند و برای راهپیمایان سخنرانی هم کردند. در این راهپیمایی‌ها و راهپیمایی ٣٠ خرداد حدود ٣٧ نفر کشته شدند.
‌بیشترین کشته‌ها در روز ٣٠ خرداد ٨٨ بود که بیشترین حضور عناصر ضدانقلاب را همراه داشت. علی‌رغم این اتفاقات، فردای آن روز مجددا موسوی و کروبی بیانیه دادند و به نیروهای نظامی و انتظامی به‌دلیل برخورد با مردم، اعتراض و از اقدامات غیرقانونی صورت‌گرفته معترضین تجلیل کردند.
‌من خودم در جریان وقایع آن روز (روز عاشورای سال ٨٨) با لباس مبدل ناظر صحنه‌ها بودم و حتی مجروح هم شدم. افراد در آن روز با سوت و کف و هلهله‌کنان به خیابان آمدند و حرمت روز عاشورا را شکستند، هر انسان دینداری از دیدن این صحنه‌ها که عده‌ای ضدانقلاب به مقدسات مردم توهین ‌کردند و حتی خیمه عزاداری امام حسین(ع) را آتش زدند، متأثر می‌شد.

‌معمولا در دهه اول محرم در دانشگاه تهران مراسم عزاداری تا ظهر با مداحی سعید حدادیان و سخنرانی علیرضا پناهیان برگزار می‌شود. وقتی آشوبگران به خیابان آمدند، من با آقای حدادیان تماس گرفتم و ایشان هیئت خود را به‌صورت دسته عزاداری وارد خیابان انقلاب کرد. وقتی این جمعیت زیاد به میدان آمد و فتنه‌گران و عناصر ضدانقلاب آنها را دیدند، صحنه را ترک کردند.

‌اگر ما در گذشته با دشمن خارجی یا منافقین درگیر بودیم الان می‌دیدیم که در خیابان مثلا یک خانواده مذهبی به نفع موسوی تظاهرات می‌کنند.‌حرف ما این نیست که کسی نگوید در انتخابات تقلب شده است یا به نتایج انتخابات اعتراض نکند، اما برای اعتراض مجاری قانونی و سازوکار قانونی وجود دارد.
‌از نظر ما فتنه در ٩ دی ٨٨ تمام شد. اما موسوی تا ٢۵ بهمن ٨٩ یعنی ٢٠ ماه بعد از انتخابات دائم بیانیه می‌داد و این بار دیگر موضوع او انتخابات نبود و مردم را به ایستادن در برابر نظامی که او می‌گفت دیکتاتور است، دعوت می‌کرد.
‌در ١۶ بهمن ٨٩ موسوی و کروبی به قصد ایجاد فتنه جدید با اینکه می‌دانستند روز ٢٢ بهمن راهپیمایی برگزار می‌شود، از وزارت کشور درخواست مجوز راهپیمایی را در حمایت از انقلاب تونس و مصر از میدان انقلاب به سمت آزادی کردند. این در حالی بود که مردم ایران به طور طبیعی در ۲۲ بهمن حمایت خود را از این انقلاب‌ها اعلام می‌کردند.

‌وزارت کشور با این راهپیمایی مخالفت کرد اما رسانه‌های خارجی و ضدانقلاب همین درخواست را تبدیل به بیانیه راهپیمایی کرده و به‌شدت بازتاب دادند و آن را منعکس کردند. اطلاعاتی که به دست ما می‌رسید حاکی از آن بود اینها قصد داشتند در اقدامی مشابه مصر در میدان تحریر، در میدان آزادی چادر بزنند و آنجا مستقر شوند و اعلام کنند تا برآورده‌شدن مطالبات‌شان خارج نخواهند شد و این آغاز فتنه جدید بود. اما نهایتا سه‌هزارو ۵٠٠ نفر به خیابان آمدند و با نیروی انتظامی درگیر شدند که منجر به شهادت دو نفر شد.‌در این مقطع بود که قوه قضائیه به دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی نامه زد و گفت نظام ٢٠ ماه در مقابل این افراد مماشات کرده اما آنها قصد پایان دادن به ماجرا و اصلاح رویه خود را ندارند و به‌دنبال فتنه جدید هستند. اینجا بود که رئیس قوه قضائیه از رئیس شورای عالی امنیت ملی درخواست حصر کرد.
‌این موضوع در دبیرخانه بررسی و در شورای عالی امنیت ملی مطرح شد و حتی یک نفر هم مخالفت نکرد درحالی‌که افرادی مانند آقای روحانی که آن‌روز نماینده رهبری بودند، رؤسای قوا، وزیر خارجه، وزیر کشور، رئیس ستاد کل و… عضو بودند همه بدون حتی یک نفر مخالف، همان‌طور که دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی اعلام کرد، اصل مجرم‌بودن اینها را تأیید کردند، محاکمه را به‌مصلحت ندانستند (با اینکه محاکمه حق قوه قضائیه بود) و حصر را تأیید کردند.
‌اصلا رهبری در امور حصر دخالت نداشتند و ندارند. درخواست رئیس قوه قضائیه و مصوبه شورای عالی امنیت ملی بود. امروز هم اگر بنابر مصالحی فرضا شورای عالی امنیت ملی تصمیم گرفت در شرایط حصر تغییر ایجاد کند (که البته تاکنون طبق گزارش سخنگوی دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی هیچ تصمیم جدیدی در مورد حصر گرفته نشده) باز حق قوه قضائیه برای محاکمه آنها سر جای خودش است چرا که هر سه نفر این افراد، پرونده مجرمیت مفتوح دارند.‌

اگر امام زنده بودند این افراد را مصداق یاغی دانسته و با آنها به‌شدت برخورد می‌کردند، اما رهبری به‌دلیل فضای غبارآلود این‌گونه مصلحت ندانستند.‌تعدادی از محکومین و زندانیان فتنه با تشکیل کمیته‌ای به‌دنبال ایجاد یک فتنه جدید هستند که البته نظام اقدامات غیرقانونی آنها را تحت کنترل دارد و عنداللزوم با هماهنگی قوه قضائیه با آنها برخورد خواهد شد.

نسخه چاپی    
 
نظر دهید--(راهنما)
 

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.

 
 
 
 
حزب کمونیست کارگری ایران     /     سازمان جوانان کمونیست     /     کمیته کردستان حزب کمونیست کارگری     /     کمیته آذربایجان حزب کمونیست کارگری     /     تلویزیون کانال جدید

نشریه انترناسیونال     /     نشریه کارگر کمونیست     /     وبگاه منصور حکمت     /   وبگاه حمید تقوایی / آرشیو روزنه تا سال ۲۰۱۷

کمپین برای آزادی کارگران زندانی     /     نهاد کودکان مقدمند     /     کمیته بین المللی علیه اعدام     /     سازمان زن آزاد     /     کمیته دفاع از زندانیان سیاسی     /     فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی