اخبار / اقتصاد / ایران / مهمترین
ماجرای”غیب شدن شناور ۳۰۰ میلیون دلاری”
یکشنبه, 2ام آبان, 1400  
اشتراک گذاری

وب سایت نفت ما: “غیب شدن شناور ۳۰۰ میلیون دلاری

مدیرعامل شرکت تاسیسات دریایی با اشاره به گزارش منتشر شده گفت:گزارش منتشره معطوف به یکی از شناورهای عملیاتی شرکت مهندسی و ساخت تأسیسات دریایی ایران است که متأسفانه ضمن سوءاستفاده از فضای مجازی، مصداق نشر اکاذیب و تشویش اذهان عمومی بوده است.
 وی با اشاره به اسناد و مکاتبات موجود که نسخه ای از آن نیز در اختیار نفت ما گذاشته شده است افزود:شرکت تأسیسات دریایی اسناد و مستندات در ارتباط با گزارش فوق را به کلیه مراجع ذیربط و وزارت نفت جمهوری اسلامی ایران ارجاع نموده و همه ارکان نظارتی و تصمیم گیر در جریان موضوع قرار دارند.
وی تاکید کرد: اقدام سایت مذکور اقدام علیه امنیت ملی است و موضوع تخلف رسانه مذکور که علاوه بر محتوای کذب، اقدام علیه منافع ملی کشورمان است و  به قوت از طریق ارجاع به مقام محترم قضائی پیگیری خواهد شد.
توضیح نفت ما: پس از انتشار گزارش مذکور نفت ما با پیگیری از شرکت تاسیسات دریایی و با بررسی اسنادی که در اختیار این رسانه قرار داده شد به صحت گفته های مدیرعامل شرکت تاسیسات دریایی ایران پی برد که نشان می دهد اقدام  تاسیسات دریایی در بکارگیری شناور مذکور در راستای تامین منافع ملی و در راستای تامین منافع شرکت صورت گرفته است و تاریخ مکاتبات با نهادهای نظارتی و تصمیم گیر پیش از انتشار گزارش فوق بوده است.

***

میز نفت نوشت:

هیئت مدیره شرکت تاسیسات دریایی از زیرمجموعه‌های صندوق بازنشستگی صنعت نفت، مصوبه‌ای را آماده کرده است که بر اساس آن، یکی از شناور اوشنیک در پوشش یک قرارداد اجاره‌ای، برای سالها از ایران خارج می شود.

شناور اوشنیک ۵۰۰۰ – میز نفتبه گزارش میز نفت، موضوع این قرارداد به شناور اوشنیک ۵۰۰ بر می‌گردد؛ شناوری که برای لوله‌گذاری در دریا مورد استفاده قرار می‌گیرد و از منظر استراتژیک، برای صنعت نفت بسیار حیاتی است. با این وجود هیئت مدیره شرکت تاسیسات دریایی تصمیم گرفته است به بهانه نبودن پروژه‌ای در داخل کشور، این شناور را به خارج از کشور منتقل کند.

حالا فشارها و نامه نگاری‌ها به جواد اوجی بیشتر شده تا هر چه سریع تر مجوز خروج این شناور مهم از ایران امضا شده و تا ۷ سال هیچ خبری از اوشنیک در ایران نباشد.

اما جزئیات این قرارداد چیست؟ یک شرکت خارجی که البته جزئیات جالبی درباره آن وجود دارد، شریک شرکت تاسیسات دریایی شده است و قرار است اوشنیک را به اجاره خود در بیارود؛ روی کاغذ این ایده جالبی است. یک شناور به مانند دکل حفاری ایران خزر که سال‌ها در ترکمنستان کار می‌کرد، به کشوری دیگر رفته و منابع قابل توجهی را برای شرکت مالک به ارمغان می‌آورد.

شرکت تاسیسات دریایی هم با تمسک به چنین ایده جذابی، از اوجی خواسته است با نظر به این مهم، اجازه خروج اوشنیک را صادر کند. البته افراد ذی‌نفوذ، جزئیات این قرارداد را به طور واضح ارائه نکرده‌اند اما اسنادی که وجود دارد نشان می‌دهد اوشنیک قرار است به مدت ۷ سال به یک شرکت اروپایی اجاره داده شود.

البته «اجاره» فقط عنوانی است که در این قرارداد وجود دارد؛ اصل این همکاری آن است که شرکت  تاسیسات دریایی، اوشنیک را به یکی از بنادر خارجی برده و منتظر می‌ماند تا شاید پروژه‌ای به این شناور داده شود و اگرظرف این ۷ سال هیچ پروژه‌ای به این شناور داده نشود، شرکت خارجی هیچ تعهدی به تاسیسات دریایی ندارد!

همه هزینه‌های اوشنیک اعم از انتقال به بندر مورد نظر و تامین حقوق و هزینه‌های نیروها و کشتی بر عهده تاسیسات دریایی است به این امید که شاید پروژه‌ای به این شناور داده شود. حتی این شرکت خارجی، هزینه‌های انتقال اوشنیک را پرداخت نمی‌کند. این در حالی است که اصولا در چنین قراردادهایی، طرف قرارداد همه هزینه‌های انتقال را پرداخت می‌کند که این رقم برای رفت و برگشت اوشنیک از خلیج فارس به بندر مورد اشاره، بین ۸ تا ۱۰ میلیون دلار ارزیابی می‌شود.

توجیه تاسیسات دریایی این است که دیگر کار زیادی در خلیج فارس برای اوشنیک نیست پس بهتر است ۷ سال این شناور را در اختیار یک شرکت خارجی قرار داد بدون آنکه پولی دریافت شود؛ این درحالی است که در همه جای جهان،شناورها در بنادر مالک مستقر شده و پس از آنکه پروژه‌ای تعریف شود، به محل اجرای پروه حرکت می‌کنند.

قراردادی که در شرف امضا شدن است، یک معنای ساده دارد؛ شرکت خارجی بدون اینکه شناوری بخرد صاحب یک شناور مهم و گران قیمت می‌شود بدون اینکه بخواهد یک سنت به شرکت تاسیسات دریایی پرداخت کند! آن هم شناور اوشنیکی که به قیمت ۳۰۰ میلیون دلار خریداری شد و هنوز تاسیسات دریایی ۲۰۰ میلیون دلار آن را به شرکت ملی نفت پرداخت نکرده است!

در صورت اجرایی شدن این قرارداد، شرکت خارجی با اموال تاسیسات دریایی در مناقصات شرکت می‌کند ولی همه هزینه‌ها با شرکت ایرانی است که به معنای سود شرکت خارجی و ضرر شرکت تاسیسات دریایی است. 

حتی اگر شرکت خارجی، پروژه‌ای به این شناور بدهد با نرخ اجازه ثابت و کمتر از ۱۰۰ هزار دلار پرداخت می‌کند که عایدی تاسیسات دریایی در یک پروژه ۱۰۰ کیلومتری دریایی،  کمتر از ۷ میلیون دلار است و اصل سود به جیب شرکت خارجی می‌رود. این در شرایطی است که نرخ اجاره این شناور در بازار خلیج فارس بیش از ۳۴۰ هزار دلار است.

تاسیسات دریایی طی سال‌های گذشته در حوزه خرید دکل دریایی، تجهیزات صنعتی، لوله‌ها و … حواشی بسیاری داشته است که نمونه بزرگ آن، ماجرای دکل گمشده‌ای است که ۸۷ میلیون دلار برای آن پراخت شد اما به یکباره غیب شد؛ اتفاقی که شبیهش در حال رخ دادن است و ممکن است شناور ۳۰۰ میلیون دلاری هم برای همیشه غیب شود.

نسخه چاپی    
 
نظر دهید--(راهنما)
 

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.

 
 
 
 
حزب کمونیست کارگری ایران     /     سازمان جوانان کمونیست     /     کمیته کردستان حزب کمونیست کارگری     /     کمیته آذربایجان حزب کمونیست کارگری     /     تلویزیون کانال جدید

نشریه انترناسیونال     /     نشریه کارگر کمونیست     /     وبگاه منصور حکمت     /   وبگاه حمید تقوایی / آرشیو روزنه تا سال ۲۰۱۷

کمپین برای آزادی کارگران زندانی     /     نهاد کودکان مقدمند     /     کمیته بین المللی علیه اعدام     /     سازمان زن آزاد     /     کمیته دفاع از زندانیان سیاسی     /     فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی