نهادهای قضایی جمهوری اسلامی بار دیگر اقدام به تعقیب و دستگیری جعفر عظیم زاده کردند. به منزل وی یورش برده و با ایجاد فضای رعب و تهدید ضدیت همیشگی خود را با گورکنان سرمایه و رانت خواران بنمایش گذاشتند. جعفر عظیم زاده، اسماعیل عبدی کیفرخواست جنبش کارگری و دیگر مزدبگیران را در بیانیه ای در گوش کارفرمان و دولت حامی آنان فرو کردند. آنان بعنوان نماینده، سخنگو و تبلور خواست و مطالبات ٩٩ در صد از مردم ایران این بیانیه را منتشر کردند که چیزی جز اعتراض به گروکشی نان سفره خانواده های مزدبگیران توسط کارفرمایان و دولت حامی آنان را در خود نداشت. کارفرمای شاکی از جعفر عظیم زاده و شاپور احسانی راد با بالاکشیدن سود کارخانه و دستمزد کارگران بدون هیچ گونه تهدید و تعقیبی در حمایت ماموران حکومتی راست راست آزادانه راه میرود و فعالین کارگری معترض به این دزدیها و چپاولها با تهدید، زندان، وثیقه و تعرض به حرمت و کرامتشان از سوی نهادهای حکومتی روبرو میشوند. بسیار و بسیار میتوان از فلاکت اعمال شده بر زندگی کارگران و بخش اعظم مردم مزدبگیر در ایران گفت و نوشت. اکنون دیگر تمامی مردم از این همه جرم و جنایت اعمال شده از سوی دولت، کارفرمایان و ماموران مزدوشان علیه کارگران و فعالین کارگری آگاه هستند. هیچ راهی بجز اعتراض و ابراز تنفر و انزجار از این همه بیحقوقی اعمال شده وجود ندارد. جنبش کارگری و فعالین این جنبش، فعالین جنبش اعتراضی معلمان و دیگر حرکتهای اجتماعی میتوانند و باید متحد و یکصدا در مقابل این همه اجحاف و قلدری دولت و کارفرمایان بایستند. اعتراض سراسری، متحد و یکپارچه به امنیتی کردن اعتراضات بویژه نسبت به تلاش فعالین کارگری محوری ترین خواست و شعار جنبش کارگری و فعالین این جنبش است. بیانیه عظیم زاده و عبدی خواست و آرزوی کل مزدبگیران است. این بیانیه در دفاع و حمایت از حرمت، بقا و کرامت آحاد جامعه نگاشته شده است. کارگران در سراسر کشور میتوانند و باید از حامیان خود یعنی فعالین کارگری که هر روز به بهانه های پوچ و واهی مورد یورش و تعرض دستگاههای قضایی و مشتی اوباش حکومتی قرار میگیرند را مورد حمایت و پشتیبانی خود قرار دهند. اتحادیه های کارگری در سراسر جهان در هنگام اعتصاب غذای جعفر عظیم زاده به حمایت از او برخاستند. حمایت این اتحادیه ها با میلیونها عضو و پشتیبانی از بیانیه عظیم زاده و عبدی که تبلور خواست و مطالبات جنبش کارگری در سراسر کشور است معنای دیگری نداشت. در ماههای اخیر در چهار گوشه کشور آتش اعتراضات و مبارزات کارگران در تمامی بخشهای مختلف تولیدی زبانه میکشد. روزی نیست که شاهد اعتراضات، اعتصابات و حضور کارگران در خیابانها و تجمع آنان در مقابل نهادهای حکومتی نباشیم. هیچگاه همچون شرایط حاضر امکان و فرصتی برای راه اندازی تجمعات یکدست وجود نداشته است. تمامی این خشم و نارضایتی را میتوان یک کاسه کرد و در صدر مطالبات خود، خواست برچیده شدن احکام مسخره امنیتی کردن اعتراضات بحق کارگری توسط دستگاه قضایی حکومت و همچنین مطالبه افزایش دستمزدهای چند برابر زیر خط فقر را عمیقا بر سر کاربدستان حکومتی کوبید و بارها و بارها و هر روز آنرا در سطحی گسترده فریاد زد. وقت آن است که کارگران بخشهای مختلف تولیدی، فعالین و تشکلهای کارگری در ایران با حضور خود در تجمعات اعترضی متحدانه و سازمانیافته و در اعتراض به امنیتی کردن تلاش فعالین و مبارزه کارگران، یکبار برای همیشه این احاکم ظالمانه، پوچ و بی اساس لاشخورهای اسلامی سود و سرمایه را عقب زده و آنان را وادار به برداشته شدن این احکام نمایند. جنبش کارگری در ایران از این ظرفیت و توانایی برخوردار است که بسیاری از مطالبات زیرپا نهاده شده اش را با اعتراضات گسترده، اعتصابات و حضور در خیابانها به همراه خانواده هایشان از حلقوم رانت خواران و چپاول گران اسلامی سود و سرمایه بیرون بکشند. عبدل گلپریان ٨ بهمن ٩۵ |
اینرا هم بخوانید
احضار ۱۰۰ نفر از فعالین مدیای اجتماعی – عبدل گلپریان
مندرج در ژورنال شماره ۷۸۰ (لینک به فایل پی دی اف نشریه ژورنال برای پیاده …