مندرج در ژورنال شماره ۷۹۰ (لینک به فایل پی دی اف نشریه ژورنال برای پیاده کردن روی تلفن همراه)
طی روزهای اخیر اطلاعات جمهوری اسلامی با اعزام یک تیم بازجو از تهران به زندان لاکان رشت، ساعتها شریفه محمدی را تحت شکنجه روحی، بازجویی و تهدید قرار داده تا وی را وادار کنند علیه خود و فعالیتهایش و تشکلهای مستقل کارگری اعتراف اجباری کند. به دنبال واکنش و اعتراض گسترده تشکلها و نهادهای مردمی و تعداد وسیعی از فعالان کارگری، فعالین حقوق زن و اجتماعی و مدنی در ایران، بسیاری از زندانیان سیاسی و همچنین اتحادیههای کارگری و برپایی تجمعات اعتراضی در حمایت از این فعال کارگری، جمهوری اسلامی تحتفشار و وحشت، سراسیمه شکنجهگران خود را به سراغ شریفه محمدی در زندان لاکان فرستاده تا او را تحتفشار و شکنجه به قول خودشان مجبور به “همکاری” کنند.
جمهوری اسلامی با شکنجه و همچنین با وعده کاهش مجازات و اتهامات شریفه محمدی قصد دارد اعترافاتی را اخذ و آن را ضمیمه پرونده کند تا از آن برای موجه نشان دادن اتهام بغی و صدور حکم اعدام علیه او بتواند به جهان نشان دهد که حکم اعدام صادر شده بهاصطلاح “عادلانه” بوده است. سیاست گرفتن اعترافات اجباری، پروندهسازی بر مبنای ادعاهای بیپایهواساس جهت سرکوب کل جامعه بکار گرفته میشود که البته دیگر رژیم را نجات نخواهد داد.
صدور ناگهانی حکم اعدام شریفه محمدی، نشان ترس و استیصال جمهوری اسلامی، این ماشین سرکوب و کشتار، در برابر قدرت جنبش کارگری، جنبش زنان و فضای انفجاری در ایران است. رژیم با صدور این احکام جنایتکارانه علیه فعالین، خود را به لبه پرتگاه نزدیک و نزدیکتر میکند.
با ادامه اعتراضات و تجمعات در داخل و خارج از ایران و با فریاد شعار مجازات اعدام لغو باید گردد، کارگر زندانی، زندانی سیاسی آزاد باید گردد، باید جمهوری اسلامی را صدها برابر تحتفشار قرار داد تا حکم اعدام شریفه محمدی را لغو و وی را فوری و بدون هیچ قید و شرطی آزاد کند.