دولت بریتانیا طرحی برای ممنوع کردن عمل هایمنوپلاستی در سراسر بریتانیا در دست دارد.
هایمنوپلاستی تلاش برای بازسازی پرده بکارت زن است که در برخی فرهنگها به باکرگی مرتبط است و به عنوان موضوعی ناموسی توصیف شده است.دولت بریتانیا در نظر دارد که این روش و همچنین آزمایش باکرگی را جرم محسوب کند.جیلیان کیگان، معاون وزیر بهداشت و مراقبت اجتماعی بریتانیا، گفت که دولت “به حفاظت از زنان و دختران آسیبپذیر متعهد است”.
در حال حاضر هایمنوپلاستی در کلینیکها انجام میشود و ممکن است تا سه هزار پوند هزینه داشته باشد.در این روش یک غشای نازک به نام پرده بکارت که تا حدی ورودی واژن را میپوشاند، بازسازی میشود. از این عمل اغلب برای “ترمیم” پرده بکارت استفاده میکنند.اما سازمان بهداشت جهانی میگوید “ظاهر پرده بکارت نشانه قابل اعتمادی مبنی بر رابطه جنسی نیست”.
پرده بکارت زنان ممکن است به دلایل مختلف، و نه فقط از طریق رابطه جنسی، به عنوان مثال از راه ورزش کردن یا استفاده از تامپون، پاره شود.
عمل هایمنوپلاستی به فرهنگهای محافظهکارانه مرتبط است که برای باکرگی ارزش زیادی قائل هستند، با این انتظار که یک باکره باید بعد از رابطه جنسی در شب عروسی خود خونریزی داشته باشد.
سازمان بهداشت جهانی میگوید که آزمایش باکرگی در حداقل ۲۰ کشور انجام میشود. این شامل معاینه واژینال برای بررسی سالم بودن پرده بکارت است.
آلینا، دختری که نامش را تغییر دادهایم، میگوید که در نوجوانی به او تجاوز شده و سالها تحت فشار خانوادهاش برای انجام این عمل قرار گرفته است.
او میگوید: چاره دیگری نبود. اصلا گزینه دیگری نبود که به آن فکر کنم.
“همیشه طوری مطرح میشد که انگار برای اینکه زندگیام دوباره به روال عادی برگردد این تنها راه است.”
“حس میکردم خیلی خیلی تنها هستم. احساس گناه میکردم که این کار را نکنم، احساس میکردم که باری بزرگ بر روی شانههایم است. احساس نمیکردم که چاره دیگری دارم.”
آلینا از انجام جراحی امتناع کرد اما فشارها ادامه داشت. برای فرار از این وضعیت با کسی ازدواج کرد که برایش مهم نبود که پرده بکارت او سالم هست یا نه.
او میگوید افتخار میکند که شجاعانه زیر بار آزمایش باکرگی نرفته: «میدانستم که کار درستی کردهام. میدانستم همه چیزهایی که پدرومادرم میگفتند فقط به خاطر فشار و مساله ناموس بود.»
دولت بریتانیا در پایان سال گذشته وعده داد که “لایحه ممنوعیت هایمنوپلاستی را در اولین فرصت ارائه کند”.
در حال حاضر تغییراتی در لایحه بهداشت و مراقبت منظور شده است که “کمک به یا تشویق” فردی که در حال انجام عمل هایمنوپلاستی باشد، جرم محسوب میشود و ممکن است مجازات تا پنج سال زندان در پی داشته باشد. همچنین بردن دختران یا زنان به خارج از کشور برای انجام این عمل جرم است.
پارسال، زمانی که این لایحه در مجلس عوام بریتانیا بود، دولت پس از آن که این عمل را “غیر قابل دفاع” خواند، آزمایش باکرگی را ممنوع کرد. کمپینهای مخالف هایمنوپلاستی میگویند که آزمایش باکرگی و هایمنوپلاستی ارتباط نزدیکی دارند.
دایانا نامی، مدیر اجرایی سازمان حقوق زنان ایرانی و کرد، کمپینهایی برای ممنوعیت این عمل به راه انداخته است. او میگوید: “هر زن و دختری که با این عمل جراحی تهاجمی مواجه میشود، تحت اجبار – مستقیم یا غیرمستقیم – است تا به عنوان یک «باکره» دیده شود و در بسیاری از موارد، برای ایجاد امکان ازدواج اجباری انجام میشود که توسط خانواده او ترتیب داده شده است.”
هایمنوپلاستی باعث آسیب شدید روحی میشود و در حدود نیمی از موارد، دفعه بعد که زن یا دختری رابطه جنسی دارد خونریزی نمیکند و این باعث میشود که او در برابر سوءاستفاده مبتنی بر ناموس یا حتی قتل ناموسی بسیار آسیبپذیر شود.
حلاله طاهری موسس خیریه سازمان زنان و جامعه خاورمیانه است. او میگوید که برای جلوگیری از این عمل به زمان و آموزش نیاز است و با والدین در این زمینه کار کرده است.
یکی از زنانی که با او کار کرده، گلاله سیمیلی است که کرد است. گلاله که در ایران بزرگ شده، میگوید طوری پرورش یافته بود که به خوبی داشتن باکرگی باور داشته باشد و باید قبل از عروسی خود گواهی باکرگی ارائه میکرد. او گفت که از انجام این کار احساس “تحقیر” میکند.
گلاله در سال ۲۰۱۷ به بریتانیا مهاجرت کرد. میگوید وقتی فهمید دخترش باکره نیست، بسیار عصبی و نگران بود و درباره جراحی صحبت کردند. اما پس از کار با موسسه خیریه سازمان زنان و جامعه خاورمیانه، متوجه شد که نباید همان بیعدالتی را بر دخترش تحمیل کند.
چرخه سوءاستفاده
ایندیرا وارما در خط تلفنی ویژه کار میکند که از سوی سازمان خیریه کارما نیروانا راهاندازی شده است. او میگوید ممکن است چند ماه طول بکشد تا زنان و دخترانی که با سرویس درخواست کمک تماس میگیرند به انجام عمل جراحی ترمیم پرده بکارت اعتراف کنند. او میگوید که این روشها اغلب به عنوان «برش»، «ترمیم شده» یا «دوخته شده» توصیف میشود.
تصور میشود این عملها را در کلینیکها انجام میدهند. شواهد، اما، نشان میدهد مواردی از آنها در خانهها اتفاق میافتد.
او گفت: “قربانیان توصیف کردند که بزرگان جامعهشان که به خانه میآیند یا پزشکانی که بیماران را در خانه میبینند مبالغ هنگفتی برای آن دریافت میکنند. این معمولاً برای جلوگیری از بیرون بردن قربانی و به حداقل رساندن [خطر] درخواست قربانی برای کمک یا فرار است.”
او گفت که این یک “صنعت زیرزمینی اما پر رونق” است و “چرخه سوءاستفاده را برای قربانیان عمیقتر میکند”.
اما دکتر دیرج بهار، جراح زیبایی که یک کلینیک خصوصی را در خیابان هارلی در مرکز لندن اداره میکند، با این ممنوعیت مخالف است.
او میگوید هرگز آزمایش باکرگی انجام نداده و با آن موافق نیست، اما عمل هایمنوپلاستی انجام میدهد. او میگوید که این عمل به طور متوسط بین سه هزار تا چهار هزار پوند هزینه دارد و تا ۴۵ دقیقه طول میکشد.
دکتر بهار میگوید که با ممنوع کردن این روش، زنان و دختران در معرض خطر بیشتری قرار میگیرند، او میگوید به جای ممنوع کردن این عمل باید قوانینی در مورد آن تنظیم شود.
او گفت: “وقتی چیزی مثل یک عمل پزشکی را ممنوع میکنند، بیماران را به زیرزمین میکشند. میروند سراغ پزشکانی که مخفیانه این عملها را با امکانات نامناسب انجام میدهند یا به پزشکانی از کشورهای دیگر مراجعه میکنند.”
“فکر میکنم مشکل بزرگتر اینجاست که وقتی که خبر نداشته باشیم دارند این کارها را میکنند، نمیشود بر آن نظارت کرد و عوارضش را پیگیری کنیم.»
او گفت که بسیاری از زنانی که نزد او میآیند از طرف خانواده یا جامعه تحت فشار قرار دارند اما مجبور به انجام این کار نمیشوند.اوافزود: ” آنها فقط میخواهند جامعه خودی آنها را بپذیرد و برای اینکه در جوامع خود پذیرفته شوند، این یکی از ارکان و اصولی است که باید از آنها پیروی کنند.”
دکتر بهار همچنین میگوید که بیمارانی را که احساس میکرده با فشار اعضای خانواده به او مراجعه کردهاند، رد کرده است.در همین حال معاون وزیر بهداشت و مراقبت اجتماعی بریتانیا گفته که دولت به همکاری با جوامع و سازمانهای محلی “برای مقابله با تابوها و پیشفرضهای مخرب مرتبط با باکرگی و ارزش زنان” ادامه خواهد داد.بی بی سی