رکنا، پریسا والنتینا پویان مدیر موسسه «یاریگران کودکان کار پویا»: این در سال 1393، در دروازه غار تهران تاسیس شد. واحدهای تخصصی این موسسه شامل واحدهای آموزش، روانشناسی، گفتاردرمانی، مددکاری اجتماعی (تامین بسته های بهداشتی، غذایی و معیشتی برای کودکان و خانواده هایشان)، کارگاه های هنری (نقاشی، عروسک سازی، سفالگری و…)، مهارت های حرکتی (ورزش های جمعی و فردی) است.وی مدیر اولین موسسه مردم نهاد در حوزه درمان اختلالات یادگیری و اختلالات روانشناختی کودکان کار و خیابان در ایران است.
او در گفت و گو با رکنا می گوید: بسیاری از کودکان در وضعیت دشوار به دلیل شرایطی که در زندگی شان میگذرانند، ممکن است دچار آسیبهای بسیاری شوند که این آسیبها در کنار سایر مشکلات اجتماعی و خانوادگی شان، مانع رشد و پیشرفت آنها شده و به سادگی از چرخه تحصیل خارج میشوند و به این ترتیب چرخهی فقر و آسیب در زندگیشان ادامه مییابد. در موسسه پویا، ما در تلاشیم تا این آسیب ها را کاهش دهیم. در حال حاضر، در موسسه یاریگران کودکان کار پویا، بر روی کلیه اختلالات روانشناختی کودکان اقدامات موثر و تخصصی انجام می شود.
پویان در ادامه با اشاره به اینکه واحد آموزشی این موسسه، همچون یک مدرسه عمل می کند و تمام موارد آموزشی نظام آموزش و پرورش را به کودکان کار ارائه می دهد، می گوید: در این سال تحصیلی، 60 دانش آموز در مدرسه ما درس می خوانند. تعداد این بچه ها با خانواده هایشان 500 نفر می شود که تحت پوشش موسسه هستند. همچنین هر روز دو وعده غذا، میان وعده، میوه، پوشاک و… به این کودکان داده میشود چرا که معتقدیم در کنار آموزش و درمان اختلالات و آسیبها، تغذیه سالم نیز در روند رشد کودکان بسیار موثر است.
او در ادامه می افزاید: موسسه پویا از پیش دبستانی تا کلاس پنجم ابتدایی را پوشش می دهد، ما دوست داریم کلاس ششم هم داشته باشیم تا مقطع دبستان کامل شود اما متاسفانه به دلیل کمبود امکانات و فضای مناسب این موضوع برایمان مقدور نیست. ما نسبت به همین فضای موجود هم مسائل و مشکلات بسیاری داریم و ناچاریم از حداقل فضا، حداکثر استفاده و بهره را ببریم. در بیشتر روزها من به عنوان مدیر موسسه در حیاط کارهایم رو انجام میدهم تا از فضای اتاق من هم برای آموزش و درمان این کودکان استفاده شود. خانهای که موسسه ما آن را اجاره کرده است ۱۰۰ سال قدمت ساخت دارد. این فضای قدیمی که دور تا دورش اتاق دارد؛ غیر استاندارد و ناایمن است و متاسفانه توان اینکه فضای دیگری را اجاره کنیم نداریم. در این رابطه هیچ سازمان و ارگان دولتی برای تامین محلی دیگر به ما کمک نکرده است؛ بنابراین خودمان با حمایت داوطلبان و حامیان تا آنجایی که در توانمان بوده سعی کردیم محیط را ایمن سازی کنیم.
مدیر موسسه «یاریگران کودکان کار پویا» با اشاره به اینکه حتی از آموزش و پرورش نیز درخواست کمک جهت تامین فضای مناسب برای کودکان کار تحت پوشش این موسسه هم بی نتیجه مانده است، می گوید: علاوه بر آموزش و پرورش ما از نهادهای دیگر هم تامین فضای آموزشی و درمانی مناسب را مطالبه کردهایم تا جایی که با پیگیریهای بسیار اعضای موسسه پویا در دوره قبل و در صحن علنی شورای شهر تهران، مصوبهای طرح و تصویب شد که بر اساس آن، قرار شد فضایی را به ما در دروازه غار اختصاص دهند اما متاسفانه در دوره جدید شورای شهر، این ملک به فروش رفت و با وجود مدارکی که در دست داشتیم هیچ فضایی در اختیار ما قرار نگرفت. می توانم بگویم تا به حال تقریبا هیچ نهاد دولتی به این موسسه امکانات و خدماتی را ارائه نداده و در تمام این سالها ما با حمایت مردم و حامیان ارزشمندمان فعالیتهای خود را انجام دادهایم. ما تا به حال کمکی از شهرداری تهران دریافت نکرده ایم و اصلا به نظر می رسد آقای زاکانی ، به عنوان شهردار تهران در راستای کاهش آسیب، فرد مناسبی نیست.
پریسا والنتینا پویان در ادامه می گوید: تمام مشکلاتی که یک کودک می تواند در خانه داشته باشد را کودکان کار یک جا بر دوش خود می کشند. بسیاری از والدین این کودکان مصرف کننده مواد مخدر هستند و به دلیل فقر اقتصادی و فرهنگی در خانه های اشتراکی با حمام و سرویس بهداشتی مشترک زندگی میکنند، ما شاهد هستیم که همین موضوع، امنیت روانی و فیزیکی کودکان را خدشه دار کرده و به آنها آسیب میزند.
او با اشاره به اینکه کودکان کار فقط آنهایی نیستند که در خیابان می بینیم، می افزاید: غم انگیز است اما واقعیت این است بچه های کاری که در خیابان ها شاهد حضورشان هستیم، شرایط بهتری نسبت به کودکان کار در شرایط زیرزمینی دارند. آسیب های وارده به کودکان کار در شرایط زیرزمینی را کسی نمی بینید و به همین دلیل در بسیاری از اوقات امکان مداخله و کاهش آسیب وجود ندارد؛ این گروه از کودکان ممکن است در معرض آسیبهای مختلفی از جمله آسیب های فیزیکی، عاطفی، جنسی و… قرار بگیرند.
وی می افزاید: همچنین باید توجه داشت که کار خانگی برای کودکان، یکی از پر آسیب ترین کارهاست؛ چراکه بچه ها تا ساعات طولانی در خانه مشغول به کارهایی نظیر پاک کردن سبزی، بسته بندی و… می شوند و اصلا کسی متوجه آسیب هایی که به آنها وارد می شود نیست.
پریسا والنتینا پویان می گوید: بچه ها از فضای خشن در خانواده و اجتماع، وارد محیط امن موسسه پویا می شوند و آموزش های جدیدی را دریافت می کنند و این برای کودکانی که دائما کار می کنند، بسیار خوشایند است و فرصتی را فراهم میکند تا کمی کودکی کنند. سالها قبل، بچه ای تحت پوشش موسسه ما قرار گرفت که در شرایط سختی بزرگ شده بود. پدر و مادر هر دو مصرف کننده مواد مخدر بودند و در دروازه غار زندگی می کردند. در سایهی حمایتهایی که از طرف موسسه به خصوص واحد مددکاری به این کودک ارائه شد، توانستیم از شدت بسیاری از آسیبها کم کنیم و حتی از به وجود آمدن برخی مسائل پیشگیری کنیم. حالا پسر عزیز ما بزرگ شده است و علاوه بر فعالیتش به صورت حرفهای در حوزه موسیقی و تئاتر، دانشجوی رشتهی وکالت است. هر وقت با هم صحبت می کنیم به من می گوید زمانی که شاغل شوم، بخشی از درآمدم را برای این موسسه کنار می گذارم تا به بچههای دیگری که در شرایط من زندگی میکنند کمک کنم اگر حتی یک نفر مثل من سرنوشتش تغییر کند و موفق شود اتفاق بزرگی است. همین موارد برای من دلگرمی های بزرگی است.
پویان در پایان می گوید: واقعیت این است که با وجود تمام سختیها و مشکلات فقط و فقط عشق میتواند هر روز صبح ما را به این نقطهی فراموش شده از شهر بکشد. ما در کنار این کودکان معنای زندگی را پیدا کردهایم. ما در موسسه پویا باور داریم که جهان به نفس کودکان زنده است. در پایان میخواهم بگویم از تمام عزیزانی که مشتاق هستند قدمی برای این کودکان بردارند و نقشی در آینده سرزمین عزیزمان داشته باشند، دعوت میکنم که به اینجا بیایند و همراه ما شوند.