مندرج در ژورنال شماره ۹۹۳ (لینک به فایل پی دی اف نشریه ژورنال برای پیاده کردن روی تلفن همراه)
“گزارش شادمانی جهانی” موضوعاتی چون ثروت، امید به زندگی، فساد، آزادی و شاخصهای دیگر مهم کیفیت زندگی را در ۱۴۷ کشور جهان بررسی کرده است فنلاند برای هشتمین سال متوالی “شادترین” کشور جهان و ایران در این رتبهبندی در جایگاه ۹۹ قرار گرفت.
شاد بودن یک موقعیت ویژه است که مجموعهای از شرایط اجتماعی و اقتصادی و خانوادگی باعث شدت یا نقصان آن میشود. خبرهای روزانه خودکشی از ایران زیاد به گوش میرسد تا جایی که نوجوانان دبیرستانی هم در ایران بهوفور در معرض خودکشی قرار دارند. زمینه این شرایط بی شک اجتماعی است. یعنی نوعی سیستم حکومتی و مجموعهای از شرایطی اجتماعی که منجر به خوشی و خوشبختی و اطمینان از آینده میشود یا عکس آن عمل میکند. مجموعه شرایطی که انسان احساس خوشبختی میکند، فقط بستگی به این ندارد که چه مقدار پول در جیب داشته باشی که البته این یکی از اطمینانبخشترین شرایطی است که به فرد اطمینان میدهد که میتواند برخوردار از مسکن و بهداشت و تفریح و تحصیل خوب باشد. عدم احساس اطمینان به اینکه فرد احساس خوشی و خوشبختی نکند، به فشارهای عدیده فرهنگی و عقیدتی و سرکوب سیاسی و صدها عامل دیگر نیز مربوط میشود. به همین دلیل است که کشور ایران بااینهمه منابع طبیعی تقریباً در پایینترین قسمت جدول غمگینترین انسانها در ۱۴۷ کشور جهان قرار گرفته است. این سیاسی است.
اگر اسلام فوراً از زندگی اجتماعی مردم برچیده شود؛ اگر رقص و دیسکو و کارناوال بخشی جداییناپذیر از زندگی روزانه باشد؛ اگر زنان تحتفشار مردسالاری و مذهب نباشند و به شهروندان درجه چندم در جامعه سقوط نکنند، اگر آزادی و رفاه عمومی باشد و جامعه دائماً زیر فشار فقر و گرانی نباشد… و اگرهای دیگر، بی شک مردم ایران و مردمان همه کشورها که شادی را تجربه نمیکنند، پیشرفت محسوسی در رسیدن به شادی و خوشبختی خواهند داشت.
هنوز شاد بودن مردم در کشور فنلاند هم درست بهاندازه کافی حکایت از خوشبختی انسان نمیکند. خوشبختی مجموعه از شرایطی است که همه انسانها برابر و آزاد و مرفه باشند. این یک هدف انسانی برای کل بشریت باید باشد. جدال مردم ایران برای کنارزدن اسلام از زندگی اسلامی و رسیدن به آزادی و برابری قدمی است در جهت رسیدن به خوشبختی فردی و جمعی.