فایل پی دی اف ویژه پیاده کردن روی تلفن همراه
متشکریم که فرصتی ایجاد کردید که ما هم شرکت داشته باشیم. پیام هایی که از ایران به کنگره رسیده بود به ما بعنوان کارگرانی که خوددرداخل هستیم امید بیشتری میداد و می دیدیم که ما نیروی بزرگی هستیم و حزب ما همه جا هست و بسیار جالب بود. طبعا من بعنوان یک کارگر هفت تپه قبلا پیام خودم را دادم. تمام برنامه را هم دنبال کردم و از فرصتی که داشتم سعی کردم حرف دلم را بزنم. اما بحث هایی که امروز در حاشیه این کنگره به راه افتاده من را بر آن داشت که این یادداشت را بنویسم.از جمله دوستانی که در برابر عظمت این کنگره مات و مبهوت مانده اند، دنبال این میگردند که نکته ای پیدا کنند و بلکه ذره ای هم که شده این جلای و شکوه حزب را خاکستری کنند. از جمله دوستان با زدن مهر کارگر هفت تپه به سینه بلوا راه انداخته اند که حزب امنیت کارگر هفت تپه را به خطر انداخته است. من فکر کردم به این نکته پاسخ دهم. برای اینکه با تابوی عضویت در حزب و تحزب یابی برخوردی کرده باشم. اولین نکته ای که میخواهم به این دوستان بگویم. که شما نه هفت تپه را شناخته اید. نه جنبش کارگری را. دوستان ما بیدی نیستیم که از این بادها بلرزیم. مگر ندیدید که برای ما ۳۰۰ پرونده درست کردند؟ برای ما پرونده سازی کردند؟ما را با عنوان اینکه به ضد انقلاب وصل هستید، به فلان حزب معین وصل هستید، ما را زیر شکنجه و آزار قرار دادند. سناریوی “طرحی سوخته” راه انداخته و بعد از همه اینها ناگزیر شدند بازداشت شدگان هفت تپه را تبرئه کنند.آزاد کنند. الان هم یک مطالبه ما مختومه اعلام کردن پرونده وکیلمان فرزانه زیلابی و تمامی پرونده های تشکیل شده برای ما کارگران نیشکر هفت تپه است.همینطور سپیده قلیان که حامی ما کارگران نیشکر هفت تپه باید آزاد شود.
بنابراین میخواهم بگویم که شما با این گفته مرعوب خفقان حکومت شده اید. متاسفم که امروز نمیتوانیم با اسم و رسم خود به عنوان یک کمونیست و یک حزبی حرف بزنیم. ولی چرا نباید به کنگره حزبمان پیام دهیم و از نقش حزب بگوییم؟ خانم دانشفر هم بدرست در سخنرانی زیبایش ما را نمایندگی کرد و حرف ما را زد. اما شما اینها را نمی بینید و دارید از زاویه کسی که محکوم به خفقان است به اوضاع نگاه میکنید. دوستان شما از اوضاع عقب هستید. به این اتفاقات نگاه کنید. برایستی این کنگره یک نقطه عطف در هموار کردن تحزب یابی ما کارگران و ما مردم بود. شما که این سخنان را می گویید عملا دارید خفقان و محرومیت از تحزب و تشکل را نهادینه میکنید. مخالفت هایتان را زیر چادر اختناق پوشش ندهید. ما متوجهیم. لطفا به کار خود فکر کنید .
آن بیست کارگر هفت تپه و ما پیام دهندگان به این کنگره چنین نگاهی داریم. همین را هم بگویم که یک عده هم هستند که سعی میکنند که بگویند حزب هیچ است. اما دوستان متاسفیم که نمیتوانیم جلوی شما آمار بگذاریم. به وقتش آمار هم خواهیم داد. ولی بدانید ما زیادیم. پیامهای کنگره گوشه بسیار کوچکی از وجود اجتماعی ما در تمام عرصه ها بود . بعلاوه شعارهای کف خیابان این را دارد هر روزه نشان میدهد. دوستان از ما آمار نخواهید. این را به جمهوری اسلامی بسپارید. آن چیزی که امنیت ما را به خطر انداخته محرومیت از حق تشکل و حق تحزب است. بنابراین کار ما شکستن تابوی تحزب یابی است که جمهوری اسلامی آنرا مثل چماق روی سر ما مردم قرار داده است. اگر به امنیت ما کارگران و ما مردم فکر میکنید. بیاید در این تابو شکنی همراه ما شوید.
جمعی از کارگران نیشکر هفت تپه