![](https://rowzane.com/wp-content/uploads/2024/07/karzar-19.jpg)
کارزار جهانی نه به اعدام در ایران، با اعلام ۱۳ تا ۲۰ ژانویه ۲۰۲۴ (۲۳ تا ۳۰ دیماه ۱۴۰۲) به عنوان هفته جهانی علیه اعدام، اعلام موجودیت کرد.
ایرانیان ساکن ۴۳ شهر ۱۵ کشور جهان در طول این هفته، در حمایت از محکومان به اعدام در ایران تجمع برگزار کردند، و بیش از ۱۰۰ گروه و حزب سیاسی و بیش از ۸۰۰ کنشگر ایرانی وغیرایرانی علاوه بر اعلام حمایت از این اقدام جهانی و برگزاری تجمع در اعتراض به اعدامها در ایران، با بسیاری از مقامهای این کشورها دیدار و در این خصوص، درخواست حمایت کردند.
در پایان این هفته قطعنامه ای چند جانبه به نام زن زندگی آزادی، در دفاع از زندگی و لغو مجازات اعدام در ایران، و در حمایت از زندانیان سیاسی، عادی، و دو تابعیتی های گروگان گرفته شده، و صدها نفری که قوه قضائیه سرتاپا فاسد ج.ا. حکم اعدام به آنها داده، صادر گردید.
در این قطعنامه شهروندان جهان دعوت به حمایت از موارد زیر گردیدند: توقف بلادرنگ اعدام ها در ایران، لغو فوری احکام اعدام، حذف اعدام (قتل عمد حکومتی) از قوانین کیفری ج.ا.، آزادی فوری زندانیان سیاسی، عقیدتی، دو تابعیتی و همه معترضین دستگیر شده، مسئول شناختن، محکوم کردن و تعقیب قضایی علی خامنهای، ابراهیم رئیسی و همه مقامات قضایی و امنیتی ایران که در اعدام ها دست داشته اند، توسط مراجع قضایی بین المللی.
همچنین، از اتحادیه ها و تشکل های مردمی، سازمان ها و نهادهای بشر دوست و مترقی دنیا درخواست گردید به هر شکل ممکن علیه اعدام ها در ایران اعتراض و حمایت خود از مردم ایران را اعلام کنند.
علاوه بر این، از دولت های دنیا خواسته شد که در قبال هر مورد اعدام در ایران، فورا عکس العمل نشان دهند و آن را محکوم کنند، و در ازای آن یک دیپلمات ج.ا. یا یکی از وابستگان یا مقامات رژیم را اخراج نمایند، و اعضای بلند پایه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و قوه قضاییه را در فهرست تحریم ها قرار دهند. به طور خاص از کشورهای عضو اتحادیه اروپا نیز درخواست گردید، تا توقف کامل اعدام ها در ایران، سفرای خود را به طور دسته جمعی از ایران فرا بخوانند.
و در نهایت، از سازمان ملل درخواست شد تا برای اعزام هیات های بازدید از زندان ها و ملاقات با خانواده های اعدامی ها و زندانیان سیاسی تلاش بیشتری به خرج داده، و ج.ا. را در این خصوص، تحت فشار بیشتری قرار بدهد.
بلافاصله بعد از پایان هفته مقابله با اعدام، و شروع موج بعدی اعدام های وحشیانه ج.ا.، ادامه فعالیت این کارزار نیز ضرورت یافت، و در اعتراض به اعدام جنایتکارانه محمد قبادلو و فرهاد سلیمی در روزهای ۲۳، ۲۷ و ۲۸ ژانویه ۲۰۲۴ ( ۳، ۷ و ۸ بهمن ۱۴۰۲)، کارزار تظاهرات و گردهمایی هایی در۲۰ شهر ۷ کشور را هماهنگ نمود. بعد از یک دوره ماراتون کم و بیش هفتگی تظاهرات و فعالیت های میدانی، کارزار شروع به سازماندهی داخلی، تعریف چشم انداز، ماموریت، و اهداف خود نمود تا با انسجام بیشتری به همراه دیگر فعالین علیه اعدام، قدم در راه مبارزه بردارد. هیاتی که در آغاز به صورت خودجوش برای هماهنگی فعالیت های کارزار شکل گرفته بود و تلاش های ارزشمندی برای راه اندازی و شکل گیری بدنه اصلی آن نموده بود، با برگزاری انتخابات و رای اعضای گروه تلگرامی کارزار، ترکیبی جدید یافت، که با تاکید برعلنیت و شفافیت، پرتوان به هماهنگی فعالیت های علیه اعدام ها در ایران ادامه می دهد. در واقع، این اعضای گروه تلگرامی کارزار هستند که با شرکت در همه پرسی ها، در تصمیم گیری ها و برنامه ریزی های مهم کارزار مشارکت میکنند.
علاوه بر تلاش برای اتحاد و همبستگی و ایجاد شبکه های ارتباطی در بین فعالین علیه اعدام ها در خارج از کشور، کارزار در داخل مرزهای ایران نیز همراهان و حامیانی دارد. کارزار با دادن فراخوان نقش مهمی در اعتصاب عمومی در کردستان (۳۰ ژانویه ۲۰۲۴ /۱۰ بهمن ۱۴۰۲) در اعتراض به اعدام چهار زندانی سیاسی محسن مظلوم، محمد فرامرزی، وفا آذربار و پژمان فاتحی ایفا کرد، و در کنار آن اعتراضات در ۱۴ شهر ۷ کشور در روزهای ۳۱ ژانویه و ۳ فوریه ۲۰۲۴ (۱۱ و ۱۴ بهمن ۱۴۰۲) را سازماندهی نمود.
در طول ۶ ماه گذشته کارزار بدون وقفه به تلاش خود برای لغو حکم اعدام و مبارزه علیه اعدام ادامه داده است، که به عنوان نمونه میتوان به صدور بیانیه ها، فراخوان ها و برپایی تجمعات با تمرکز بر اعدام زنان به مناسبت روز جهانی زن و اعدام کارگران در روز جهانی کارگر، اعتراض به حکم اعدام توماج صالحی و رضا رسایی، عباس دریس و مجاهد کورکور در۳۴ شهر ۱۳ کشور از تاریخ ۲۴ آپریل تا اول می (۵ تا ۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۳)، اعتراض به برگزاری دو دوره انتخابات نمایشی ریاست ج.ا. در خارج از کشور، و ایجاد شرمساری برای رای دهندگان، و اعتراض به جدیدترین و بی سابقه ترین حکم اعدام صادر شده توسط ج.ا. برای شریفه محمدی فعال کارگری، اشاره نمود.
![](https://rowzane.com/wp-content/uploads/2024/05/karzar-12-600x298.jpg)
کارزار در عین حال تا کنون ۲۷ جلسه علنی داشته است که به صورت همزمان از کانال یوتیوب پخش شده اند. در این جلسات با حضور فعالین علیه اعدام، خانواده های اعدام شدگان، خانواده های دادخواه، زندانیان سیاسی سابق، کارشناسان حقوق بشر و متخصصین حوزه های مختلف اجتماعی، حقوقی، سیاسی، روانشناسی و … به اعدام از جوانب مختلفی پرداخته شده است، و فعالین این عرصه به تبادل تجربیات مبارزاتی خود پرداخته اند.
ایده اقدام مشترک برای توقف اعدام های مرتبط با جرائم مواد مخدر، که بالاترین آمار اعدام در ایران را در بر می گیرد، در دل جلسات علنی کارزار زاده شد. در این راستا بیانیه دعوت به انجام اقدام مشترک علیه اعدام های مرتبط با مواد مخدر از جانب ۸۴ نهاد ایرانی و بین المللی به زبان های فارسی و انگلیسی منتشر شد، که در رسانه های فارسی زبان نیز مورد توجه قرار گرفت (https://is.gd/c6rE4b). در ادامه این اقدام مشترک، نامه سرگشاده وکلا و حقوقدانان حسین رئیسی، طناز کلاهچیان، محمد مقیمی و نیره انصاری به دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد با درخواست “همکاری با ج.ا. را به توقف اعدامهای مواد مخدر مشروط کنید” ارسال گردید (https://t.me/no_to_execution_in_iran/2793). شایان ذکر است که در تاریخ مبارزه علیه اعدام در ایران برای اولینبار است که ضرورت مبارزه با اعدام های مرتبط با مواد مخدر چنین برجسته میشود و حرکت وسیع و بینالمللی حول آن شکل میگیرد. همچنین در این جلسات موضوع آپارتاید جنسیتی در ایران و مبارزه علیه آن نیز مورد توجه قرار گرفته است.
از دیگر دستاورد های نشست های هفتگی کارزار می توان به جلسات با تمرکز بر مسئله اعدام در مناطق محروم و زیر فشار و ستم ایران، از جمله بلوچستان و کردستان و خوزستان اشاره نمود. کارزار تلاش کرده با دعوت فعالین هر یک از این مناطق و دادن بلندگو به آن ها برای رساندن صدای اعتراض و بیان مشکلات عدیده روزمره شان، انسجام و همبستگی در مقابله با اعدام ها در هر یک از این مناطق را ایجاد نماید.
سه شنبه های اعتراضی زندانیان داخل کشور، برای ۲۴مین هفته متوالی توسط فعالین کارزار با برپایی تجمعات اعتراضی هفتگی در شهرهای مختلف از جمله واشنگتن و فرانکفورت، و تهیه کلیپ های حمایتی ادامه داشته است.
یکی دیگر از اقدامات ارزشمند جمعی از کنشگران ایرانی و کانادایی در کشور کانادا، تحت عنوان کارگروه ارتباط با نهاد های حقوق بشری کارزار، نوشتن و تهیه پتیشن پارلمانی بسیار مهمی بود که از دولت کانادا می خواهد در برابر موج اعدام ها در ایران واکنش نشان دهد. این پتیشن که به امضای بیش از چهارصد نفر رسید، توسط یکی از نمایندگان پارلمان کانادا از ساسکاتون به نام آقای Brad Redekopp به پارلمان فدرال برده شد.
کارزار در یکی از آخرین اقدامات خود، در تلاش برای برپایی حرکتی جهانی در برابر سیاست گروگانگیری ج.ا می باشد.
آن چه کارزار در اولین قطعنامه صادره خود اعلام و درخواست نمود، همچنان سرلوحه فعالیت ها و خواست هایش قرار دارد و تا دستیابی به آن ها از پای نخواهد نشست. اعدامها در ایران یکی از جدیترین موارد نقضهای حقوق بشر است که همچنان ادامه دارد. رژیم ج.ا. از مجازات اعدام به عنوان ابزاری برای سرکوب مخالفان سیاسی و کنترل جامعه استفاده میکند. هر ساله تعداد زیادی از افراد، از جمله زندانیان سیاسی، اقلیتهای قومی و مذهبی، و افراد متهم به جرائم مرتبط با مواد مخدر، بدون برخورداری از دادگاههای عادلانه و دسترسی به وکیل، اعدام میشوند. این اقدامات نه تنها با اصول انسانی و حقوق بشر مغایرت دارد، بلکه نقض آشکار کنوانسیونهای بینالمللی است که ج.ا. به آنها متعهد شده است. علی رغم همه فعالیت های کارزار که با مشارکت صدها فعال در ایران و شهرهای مختلف جهان صورت گرفته، کارزار همچنان برای دستیابی به هدف اصلی خود، یعنی توقف اعدام ها و لغو مجازات اعدام در ایران، در آغاز راه است.
کارزار در تلاش است که همه فعالین علیه حکم اعدام، از تمامی جناح های اپوزیسیون و احزاب و سازمان ها و کنشگران مستقل متحد شوند و آماده هرگونه همکاری و همراهی با همه فعالین علیه اعدام در ایران است.
گردآورنده: هیات تحريريه رسانه نیکا، شبکه ایرانیان خواهان آزادی و دموکراسی
![](https://rowzane.com/wp-content/uploads/2024/07/nika.jpg)
معرفی نیکا، شبکه ایرانیان خواهان آزادی و دموکراسی
نیکا، شبکه ایرانیان خواهان آزادی و دموکراسی، در جریان جنبش انقلابی زن زندگی آزادی و با هدف پیشبرد این جنبش، با گردهم آمدن نمایندگان تشکل ها و کنشگران مستقل از ده ها کشور پنج قاره، با توافق جمعی اعضا بر مفاد آیین نامه و مرامنامه این شبکه آغاز به فعالیت نمود.
این فعالیت ها در قالب هم اندیشی، هم افزایی و همپوشانی، شامل مجموعه اقدامات همسو در راستای بازتاب خواست جمعی مردم ایران جهت براندازی رژیم جمهوری اسلامی، زمینه سازی تعیین نوع حکومت آتی ایران بر مبنای آرا انتخابات آزاد، محقق سازی عدالت انتقالی و آزادی های سیاسی و مدنی و برقراری دموکراسی در ایران پس از آزادی می باشد.
یاران نیکا با تکیه بر اصول دموکراتیک، به دنبال دستیابی به ایرانی آزاد، آباد و عدالتمند با استقرار حکومتی سکولار دموکرات مبتنی بر منشور جهانی حقوق بشر در مسیر توسعهی پایدار می باشند، که در آن “زندگی، شان و کرامت انسانی” ارزش اصلی محسوب می شود، و در این راستا تلاش میکنند، افکار عمومی جهانی را نسبت به وضعیت حقوق بشر در ایران حساس کنند و حمایت جامعه بینالمللی را به مبارزات مردم ایران جلب نماید.