این قاب، فراتر از یک عکس، سند تاریخی زنده و یک کد اخلاقی شکستخورده است که بر پیشانی نظام سرمایهداری معاصر حک شده است. تصویر کودک و لاشخور، مانیفست بصریِ دنیای کثیف و بیرحم است که در آن، کرامت انسانی قربانی سود بیانتها میشود.
اگرچه سالها از انتشار آن میگذرد و آن کودک نحیف سرانجام در اثر مالاریا (نتیجه مستقیم فقر ساختاری و فقدان ابتداییترین بهداشت و درمان) جان باخت، اما این صحنه، هر روز و در اقصی نقاط جهان، در حال تکرار است.
کودک تجسم قربانیانِ آمارها و یک «مولپن» است که نهتنها با گرسنگی، بلکه با بیماریهای قابلپیشگیری به پایان میرسد. لاشخور نماد نظامِ بیرحمِ بازار است که براساس سودآوری مطلق تنظیم شده و با خونسردی، در انتظار حذف ضعیفترینها میماند.
این رنج، یک زنجیره ارزش جهانی را تشکیل داده که در آن، کار ارزان و زندگیهای له شده، تضمینکننده سودهای بالاتر برای اقلیت است. همسرنوشتیِ مولپنها امروز در جغرافیای فقر ریشه دارد؛ از رنج کارگران در هند و پاکستان و بنگلادش، تا گرسنگی و بیسرپناهی در سریلانکا و مناطق قحطیزده آفریقا ادامه مییابد و تداوم پیدا میکند.
کولبران در کوهستانهای کردستان و سوختبران در مناطق زابل و بلوچستان، همان مولپنهای امروزند که با جان خود، ریسکهای تجارت جهانی را به دوش میکشند.
این تراژدی جهانی مستقیماً به سود شکمبارههای یکدرصدی زالوصفت است. این اقلیت، با تحمیل بربریت اقتصادی، زندگیهای لاکچری خود را بر شانه و از خون و عرقِ میلیونها گرسنه بنا کردهاند. تضاد وقیحانه اینجاست: انباشت بیحد و حصر ثروت در دستان یک درصد زالوصفت، مستقیماً نتیجه گرسنگی، بیخانمانی و مرگ تدریجی نود و نُه درصد دیگر است.
این قاب، بیدارباشی کوبنده است که اعلام میکند: مرگ آن کودک، نه قضا و قدر، بلکه یک «تصمیم سیاسی-اقتصادی» برای حفظ امتیازات طبقه یکدرصد بوده و این جنایت هنوز هم در سراسر جهان در جریان است.
باید مبارزهای متشکل را علیه فقر و شکاف طبقاتی در جغرافیای ایران سازماندهی و ریشه فقر و گرسنگی را با سرنگونی رژیم جنایت پیشه و آدمکش جمهوری اسلامی بخشکانیم.
بیداری وجدانهای آگاه، مبارز و رادیکال، تنها راه برای در هم شکستن الگوریتم این نظام بیرحم در دنیای وارونه است.
علیه فقر و گرسنگی مبارزه میکنیم، تا انسانیت بر ماشین سرمایه پیروز شود.
کانال کولبران و سوختبران
شنبه، ٨ آذر ١٤٠٤
٢٩ نوامبر ٢٠٢٥
روزنه rowzane خبری – تحلیلی