هشدار را به خود بدهید!( خطابه ای به چپهای سنتی)- یاشار سهندی

تقی روزبه در پی مناظره تلویزیونی به قول ایشان میان “یک دلقک رسوا بنام علی علیزاده” و یکی از ” «لیبرال های» فرومایه چون موسی غنی نژاد” در مقاله بلند بالای، جیک و پوک بخصوص دومی را بیرون کشیده تا هشدار بدهد”از همین رو در این وانفسای بحران‌های نفس گیر( ایشان یک دوجین بحران در این رابطه برشمردند)، حفاظت از برآمدچپ اجتماعی در برابردشمنانش هوشیاری مضاعفی را می طلبد. “
چیزی که در این میان سخت جلب توجه میکند این است، بالاخره ایشان و یک کسان دیگر( مانند حسن حسام که در یک برنامه تلویزیونی اذعان میکند جنبش های اجتماعی “ذاتا چپ” هستند) پی بردن در ایران چپ اجتماعی وجود دارد و حرف اول را میزند.
قصد ندارم در این یادداشت کوتاه از تقی روزبه مثلا بپرسم این که نوشتید: “… بطورکلی پدیده چپ اجتماعی در تناطر با جنبش‌های اجتماعی است. جنبش‌های اجتماعی زیستگاه طبیعی چپ اجتماعی محسوب می شود و فاقدجداسازی‌های نهادینه شده تجربه‌های گذشته است..” دقیقا یعنی چی!؟
سوال این است مشخصا این “عزیزان” باید جواب بدهند کی و کجا و چطور به نیروی چپ اجتماعی واقف شدند؟ چرا تا امروز با وجود اعتراضات بیشمار در کف خیابون و شعارهای مانند “معیشت و منزلت حق مسلم ماست”پی به وجود جنبش های اجتماعی ذاتا چپ نبردند؟
البته جای بسیار خوشبختی است که بالاخره پی به این نیروی اجتماعی بردند اما سوال این است چرا حفاظت و باز چرا هوشیاری! چرا اینقدر این عزیزان به هشدار دادن علاقه وافر دارند؟ تا کی میخواهید نقش عقل کل را بازی کنند؟
این عزیزان یک چیزی را فهمیدند اما درست نگرفتند داستان بر سر چیست؟ “برآمد چپ اجتماعی” موضوع جدیدی نیست و مسئله هم بر سر حفاظت از آن نیست. مسئله به قول حمید تقوایی بر سر سازماندهی ترویج و تبلیغ است. چپ اجتماعی با تبلیغات پا نگرفته که یک “دلقک” و “یک فرومایه لیبرال” آنرا بتوانند “مخدوش” کنند.


چپ اجتماعی نیرویش از جنبش های واقعی میگیرد که تمام قد مقابل رژیم اسلامی سرمایه ایستاده اند. جنبش های رهایی زن، حقوق کودک، جنبش علیه اعدام، جنبش علیه مذهب، جنبش محیط زیستی، جنبش رنگین کمانیها، جنبش کارگری … و نهایتا یک رنسانس عظیم تر از رنسانس اروپا در قرون وسطی. اگر دولتهای اروپایی، چین و روسیه و امریکا و حتی دولتهای منطقه مانند عربستان دو دستی به این حکومت چسبیده اند،(صرفنظر از مسئله رقابتهای ایشان) تماما بدین خاطر است که میدانند چه طوفان عظیمی در حال شکل گرفتن است. و مهمتر اینکه ( و بسیار مهم) انقلاب زن زندگی آزادی حاصل برآمد چپ اجتماعی است و نه برعکس.
این عزیزان باید باور کنند دنیا خیلی تغییر کرده. بیشتر ایشان باید به خود هشدار بدهند که بیش از این، از ماجرا عقب نمانند.

اینرا هم بخوانید

اول ماه مه، از دلهره تا رهایی- یاشار سهندی

۲۵ فروردین ۱۴۰۳ روز التهاب و خیابانها در قرق نیروهای گنده لات سرکوبگر جمهوری اسلامی …